Atrofik dişsiz maksilla rehabilitasyonunda farklı planlamalarla uygulanan zigomatik ve dental implantların çevre dokularda oluşturduğu streslerin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

Posterior maksillada ileri derecede meydana gelen atrofilerde, protetik rehabilitasyon amacıyla zigomatik kemik kullanılarak uygulanan implant destekli protezler, tedavi seçeneklerinden biridir. Bu amaç doğrultusunda uygulanan zigoma implantları, aşırı atrofik posterior maksillada morbiditeyi ve işlem zamanını azaltarak cerrahi işlem sonuçlarının başarısını artırır. Bunun yanısıra ek cerrahi işlem gereksinimini de ortadan kaldırır. Çalışmamızda bilgisayar ortamında tomografik kayıtlardan yararlanılarak, posteriorda atrofi özelliği gösteren model elde edilmiştir. Çalışmamızın amacı elde edilen bu modele, farklı sayıda zigoma implantıyla birlikte farklı sayı ve lokalizasyonda dental implant uygulayarak, uygulanan kuvvetler sonucunda ortaya çıkan stres değerlerine göre en doğru cerrahi planlamayı seçmektir. Çalışmamızda Grup 1 modelinde sağlı sollu birer zigoma implantı, grup 2 modelinde sağlı sollu ikişer zigoma implantı, grup 3 modelinde sağlı sollu birer zigoma implantı ve sağlı sollu birer 1. premolar diş bölgesine dental implant, grup 4 modelinde sağlı sollu birer zigoma implantı ve sağlı sollu birer lateral diş bölgesine dental implant, grup 5 modelinde ise sağlı sollu birer zigoma implantına ek olarak sağlı sollu birer lateral ve 1. premolar diş bölgesine dental implant uygulanmıştır. Çalışmada kullanılan zigoma implantları (Nobel Biocare AB, Goteborg, Sweden) 4 mm çapında 35 mm uzunluğunda olup, dental implantlar (Nobel Biocare AB, Goteborg, Sweden) 3.5 mm çapında ve 10 mm uzunluğundadır. Oluşturulan modellere zigoma implantları ekstrasinüs yöntemiyle yerleştirilmiş olup, protetik üst yapıda 2-4-6-7 numaralı dişler bölgesinden vertikal olarak 150 N, oblik olarak 30' lik açıyla 50 N kuvvet uygulanmıştır. Çalışmada uygulanan kuvvetler sonucunda, zigoma implantı ve metal alt yapıda meydana gelen Von Mises stres değerleri ile zigomatik kemik ve maksiller molar bölge alveolar kemikte oluşan maksimum stres değerleri, sonlu elemanlar stres analizi ile incelenmiştir. Çalışmamızın sonucunda, grup 2, grup 4 ve grup 5 modelleri birbirine yakın ve en az stres değerlerinin ölçüldüğü gruplar olurken, grup 1 modeli ise en yüksek stres değerine sahip grup olarak görülmüştür. Bu sonuçlara dayanarak, zigoma implantı veya dental implant sayısının artmasının oluşan stresleri azalttığı ve zigomatik implanta ilave olarak uygulanan dental implantın lokalizasyonunun stres değerleri açısından önem arzettiği kanısına varılmıştır. Anahtar sözcükler: Atrofik maksilla, zigomatik implant, dental implant, sonlu elemanlar stres analizi