Avrupa ülkelerinde göçün güvenlikleştirilmesi ve aşırı sağ partiler: Macaristan ve Yunanistan özelinde karşılaştırmalı bir analiz

2010'da Tunus'ta başlayan ve tüm Arap coğrafyasına yayılan "bahar süreci", ortaya çıktığı ülkeler kadar oluşturduğu zorunlu ve düzensiz insani göç sebebiyle Avrupa ülkelerini de siyasi, toplumsal ve ekonomik veçhelerden etkilemiştir. Gerek bu süreçte gerekse sonrasında yasa dışı yollarla Avrupa ülkelerine ulaşmaya çalışan düzensiz göçmenler birçok ülkede güvenlik sorunu olarak kabul görmüştür. Bunun neticesinde ilgili ülkeler, düzensiz göçü engellemek için bu konuyu güvenlik meselesi haline dönüştürerek aldıkları göç karşıtı kararları meşrulaştırmaya çalışmıştır. Bu tez, 2011-2019 arasında Avrupa ülkelerine yaşanan düzensiz göçten en fazla etkilenen ülkeler arasında yer alan Macaristan ve Yunanistan'da düzensiz göçün bir güvenlik meselesi haline dönüştürülmesi sürecini ve aşırı sağ partilerin bu süreçte üstlendiği rolü analiz etmektedir. Tez, bu iki ülkede göçün güvenlik meselesi haline getirilişini analiz ederken güvenlikleştirme kuramının konuya dair açıklayıcı gücünden istifade etmektedir. Bunun için tez, güvenlikleştirme çalışmalarını başlatan Kopenhag Okulu ile bu alana postyapısalcı bir perspektif eklemleyen Paris Okulu'nun ortaya koyduğu argümanları cem ederek literatüre önemli bir kuramsal katkı sunmaktadır. Burada belirtilmelidir ki tez, göçün güvenlikleştirilmesiyle ilgili olarak Kopenhag Okulu'nun ve Paris Okulu'nun kendi içlerinde ürettikleri argümanların birbirleriyle rekabet halinde olmaktan ziyade birbirlerini tamamlar nitelikte olduklarını ileri sürmektedir. Bu araştırmanın sonuçları göstermektedir ki Avrupa ülkelerinde uygulamaya sokulan göç karşıtı kararlar öncelikle birer güvenlikleştirme sürecine tabidir. Göç karşıtlığıyla bilinen aşırı sağ partilerse bu süreçlerde işlevsel bir rol üstlenerek göç karşıtı kararların uygulanmasını kolaylaştırmaktadır. Ayrıca ana akım partilerle aşırı sağ partiler arasında göç karşıtlığı konusunda ideolojik açıdan neredeyse bir görüş farklılığının kalmadığı sonucu dikkat çekicidir.