Ayak tabanı masaj uygulamalarının yorgunluk sonrası patlayıcı kuvvet üzerine etkileri

Bu çalışmanın amacı 4 hafta uygulanan ayak tabanı masaj uygulamalarının öğrencilerin yorgunluk sonrası patlayıcı kuvvetine etkisini incelemektir. Çalışma deneysel araştırma olarak planlanmış, katılımcıların uygulama ön- son test ölçümleri alınmıştır. Uygulama gruplarında her biri 10dk süren ilk hafta bir kez, kalan 3 haftada 2 kez, toplam 7 defa ayak tabanı masaj uygulamaları yapılmıştır. Kontrol grubuna uygulama yapılmamıştır. Katılımcıların hepsinin boy, kilo, ayak baş parmak kuvveti, ayak bileği eklem hareket açıklığı, nabız, laktat değerleri belirlenmiştir. Yorgunluk 20m mekik koşusuyla sağlanmış; dikey sıçrama ve ayak reaksiyonu ölçümleri yapılmıştır. Araştırmanın analizinde, tanımlayıcı istatistikler, one way anova, tekrarlı ölçümlerde iki yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Verilerin homojen dağılma durumuna göre post hoc testi olarak Tukey ve Tamhane's T2 testleri kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularında DF, ABK ve ön test koşu öncesi nabız değerlerinde gruplar arasındaki fark anlamlıdır (p<0.05). Nelson ayak reaksiyon testinde gruplar arasında hem ön testte hem de son testte anlamlı farklılık bulunamamıştır (p>0.05). Son testte grup içi eller belde dikey sıçrama sonuçlarında zamana göre değişim anlamlı olup, RG ve MT gruplarında masajdan hemen sonra ve masajdan 10dakika sonra dikey sıçrama değerleri anlamlı şekilde yükselmiştir. Koşu sonrası kollar serbest dikey sıçrama değerlerinde hem grup içi değerlerde hem de gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Sonuç olarak, koşudan sonraki süreçte ayak tabanına masaj uygulaması yapılan her iki gruptada yapılan uygulamalar ile akut etki görülmemekle beraber 4 haftalık uygulama sonucunda yorgunluk sonrasında dikey sıçrama mesafesi de artış göstermiştir. Ayak reaksiyonunda ise bu zaman dilimlerinde farklılık oluşmamıştır.