Trust in context: Problematizing Trust(ing) in Turkey among rural-to-urban migrant women

Bu tez, güven konusunu incelemekte ve kentleşen Türkiye'de kırsaldan kente göçen kadınların güven süreçlerini bağlam odaklı olarak araştırmaktadır. 1950'lerden bu yana kırdan kente göç akını, gecekonduların apartmanlara dönüşümü de dahil olmak üzere, ülkenin büyük kentlerinde hem mekansal hem sosyal değişimi etkilemektedir. Bu değişim ve zorluklara apartman yaşantısının da eşlik etmeye başlaması—gecekondunun mekansallığının kolaylaştırdığı dayanışmacı enformel yaşam biçimlerinin kaybolması—kadınların sosyal ilişkilerine yön vermelerine de etki etmiştir. Bu nitel çalışma, gecekondu habitusunu kavramsal araç olarak kullanarak, şu soruları sorarak güven konusunu bağlamsal, ilişkisel ve süreç odaklı bir yaklaşımla ele almaktadır: Göçmen kadınlarca güven nasıl anlaşılmakta ve deneyimlenmektedir? Bu, göçmen kadınların ve ailelerinin gündelik yaşamlarını nasıl etkilemektedir? Ayrıca, güvene dayalı komşuluk ilişkileri apartmanda nasıl geliştirilmeye çalışılmaktadır? Ortaya çıkan temalara odaklanarak yarı yapılandırılmış yirmi derinlemesine görüşmenin analizi sonucunda, bu çalışma ilk olarak, göçmen kadınların güveni, cinsiyet temelli, zaman içinde tekrarlanan bilme, ziyaret etme, paylaşma ve yardımlaşma pratikleri yoluyla iki rakip duygu olan yalnız kalmama isteği ve zarar görme korkusu arasında müzakeresi devam eden ilişkisel bir süreç olarak anladıklarını ve deneyimlediklerini bulmuştur. İkinci olarak ise, kadınlar, komşularına, yapısal dezavantajlarının sonucu, ailelerinde toplumsal yeniden üretimi gerçekleştirebilmek için ve apartman yaşamının zorlukları sebebiyle de ihtiyaç duymaktadırlar. Bu, komşuluk (güven) ilişkilerinin, apartmanların formelleştirilmiş mekansallığında, gecekonduda yaşamayanları da içererek, farklı sosyokültürel gruplardan gelenlerle müzakere edilmesini gerektirmektedir.