Bağlanma stili ve sürekli kaygı ilişkisinde duygusal zekanın aracı rolü

Bu çalışmada, bağlanma ile sürekli kaygı arasındaki ilişkide duygusal zeka değişkeninin aracı rolü incelenmiştir. Araştırma, üniversite öğrencilerinden oluşan 596 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada kullanılan veri toplama araçlarından olan "Demografik Bilgi Formu" araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Bağlanma stillerini anlamak amacıyla, Griffin ve Barholomew tarafından 1994 yılında hazırlanıp, 1999 yılında Sümer ve Güngör tarafından Türkçe'ye uyarlanan İlişkiler Ölçeği Anketi kullanılmıştır. Sürekli kaygı derecesini ölçmek amacıyla Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri'nin Sürekli Kaygı kısmı kullanılmıştır. Ölçek Spielberger, Gorsuch ve Lushene tarafından 1970 yılında geliştirilmiş, Türkçe'ye uyarlaması ise Öner ve Le Compte tarafından 1985 yılında gerçekleştirilmiştir. Son olarak, duygusal zekayı ölçmek amacıyla Schutte Duygusal Zeka Ölçeği kullanılmıştır. Ölçek, Schutte, Malouff, Hall, Haggerty, Cooper, Golden ve Dornheim tarafından 1998 yılında geliştirilmiştir. 2011 yılında Tatar, Tok ve Saltukoğlu tarafından Türkçe standardizasyonu gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın analizinde normal dağılım gösterilip göstermediğini saptamak amacıyla Kolmogorov-Smirnov Normallik Testi yapılmış; normal dağılım gösteren verilere Bağımsız-T Testi ve One-Way Anowa testi, normal dağılım göstermediği belirlenen verilere Mann-Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis H Testi kullanılmış, ardından Spearman Korelasyon Analizi ve Regresyon Analizi uygulanmıştır. Yapılan analizlere göre, güvenli bağlanma stili ile sürekli kaygı arasındaki ilişkide duygusal zeka değişkeninin kısmi aracı etkisi olduğu görülmüştür. Aynı şekilde güvensiz bağlanma stili ile sürekli kaygı arasındaki ilişkide duygusal zekanın kısmi aracı etkisi olduğu görülmüştür. Son olarak, araştırmanın sınırlılıklarından ve gelecek araştırmalara ışık tutması için önerilere yer verilmiştir.