Bazı çalı türlerinde çoğaltma yöntemlerinin belirlenmesi

Araştırma Çanakkale ve yöresinde herdem yeşil ve yaprağını döken bazı çalıların tohumla ve çelikle çoğaltma yöntemlerini belirlemek üzere 2007?2009 yılları arasında yürütülmüştür. Araştırmada akçakesme (Phillyrea latifolia L.), menengiç (Pistacia terebinthus L.), kermes meşesi (Quercus coccifera L.), mazı meşesi (Quercus infectoria Oliv.), palamut meşesi (Quercus ithaburensis Decne) ve pırnal meşesi (Quercus ilex L.) materyal olarak ele alınmıştır. Tohumla çoğaltmada kontrol, asitle aşındırma (% 20, 40, 60 ve 80'lik sülfürik asit) ve sıcak su banyosu (80 ve 100oC su); çelikle çoğaltmada ise üç ayrı köklendirme ortamında (kum, perlit, kum+perlit) dört ayrı IBA dozu (0, 1000, 2000 ve 4000 ppm) uygulanmıştır.Tohum ön uygulamaları sonucunda akçakesme ve menengiç tohumlarında çimlenme olmamıştır. Meşe türleri içerisinde ise en iyi çıkış ve gelişme palamut meşesinde belirlenmiştir. Kermes ve mazı meşelerinde ön uygulamalardan kontrole göre önemli artış kaydedilememiştir. Tohum ön işlemleri sadece yaprak boyu, yaprak ağırlığı, kök ağırlığı, sap+yaprak+kök ağırlığı yönünden kontrolden daha iyi sonuçlar vermiştir. 80oC'lik su ile muameleden olumlu sonuç alınmamıştır. Genel olarak palamut meşesinde çıkış ve fide gelişimi açısından en iyi sonuçlar % 40 ve % 60 H2SO4, pırnal meşesinde ise % 20 ve % 80 H2SO4 uygulamasından elde edilmiştir. Çelikle çoğaltmada köklendirme mümkün olmamıştır. Yalnızca menengiç, mazı meşesi ve palamut meşesinde sürgün oluşmuş, ancak kök meydana gelmediği için, sonuçta çeliklerden üretim gerçekleşmemiştir.Sonuç olarak, meşe türleri tohumla kolaylıkla çoğaltılabilmektedir.