Bekârlığa ilişkin tutumların evlilik ilişkisi inançları ve yalnızlıkla ilişkisi

Bu araştırmanın amacı bekâr bireylerde bekârlığa ilişkin tutumlar, evlilik ilişkisi inançları ve yalnızlık arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma kapsamında öncelikle Bekârlığa İlişkin Tutum Ölçeği geliştirilmiştir. Araştırma, ölçek geliştirme (N=675) ve değişkenler arasındaki ilişkiyi inceleme (N=540) sürecinde uygun örnekleme yöntemiyle ulaşılan 18 yaş üstü toplam 1215 gönüllü bekâr bireyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada Bekârlığa İlişkin Tutum Ölçeği, Evlilik İlişkisi İnançları Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Kişisel Bilgi formu kullanılmıştır.Veri analizinde Bekârlığa İlişkin Tutum Ölçeğinin yapı geçerliğini belirlemek amacıyla açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi; değişkenler arası ilişkilerin belirlenmesi sürecinde ise Pearson korelasyon katsayısı, Çoklu Regresyon ve ANOVA analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular Evlilik İlişkisi İnançları ile Bekârlığa İlişkin Tutumlar arasında negatif yönlü düşük düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu; Evlilik İlişkisi İnançları ile Yalnızlık arasında pozitif yönlü düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu ve bekârlığa ilişkin tutumlar ile yalnızlık arasında ise anlamlı düzeyde bir ilişki olmadığını göstermiştir. Çoklu Regresyon analizi sonucunda evlilik ilişkisi inançları alt ölçekleri olan kök aileye bağımlılık ve ben-biz dengesinin bekârlığa ilişkin tutumları istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde yordadığı; yalnızlık, cinsel hayat ve duygu yönetiminin bekârlığa ilişkin tutumları manidar bir şekilde yordamadığı bulunmuştur. Kurulan modele alınan değişkenlerle bekârlığa ilişkin tutumlar değişkenindeki değişimin %11'i açıklanmıştır. Kadınların erkeklere göre duygu yönetimi; erkeklerin ise kadınlara göre ben biz dengesi puanları anlamlı düzeyde daha yüksek olarak bulunmuştur. Şu anda romantik ilişkisi olanların ilişkisi olmayanlara göre bekârlığa ilişkin olumlu duygu puanları daha yüksek olarak bulunmuştur. Hiç romantik ilişkisi olmamış olan bekâr bireylerin yalnızlık düzeyleri şu an romantik ilişkisi olan ve şu an ilişkisi olmayanlara göre en yüksektir. Şu anda romantik ilişkisi olanların evlilik ilişkisi inançları hiç ilişkisi olmayan ve şu an ilişkisi olmayanlara göre daha düşüktür. Yaşamını uzun süre köy-kasabada geçirenlerin ilçe/büyükşehirde geçirenlere göre bekârlığa ilişkin duygular boyutu puan ortalamalarının daha düşük olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular alan yazın doğrultusunda tartışılarak araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur.