Berrak hücreli tip renal hücreli karsinomalarda PD-L1 ekspresyonu ve klinikopatolojik özelliklerin değerlendirilmesi

Renal hücreli karsinom (RHK), her yıl 400.000'den fazla kişide teşhis edilmekte ve tüm malignitelerin yaklaşık %3'ünü oluşturmaktadır. Berrak hücreli RHK (BHRHK), RHK'nın en sık görülen alt tipidir. BHRHK'nın 5 yıllık sağkalım oranları organa sınırlı hastalıkta %92 iken uzak metastaz saptanan olgularda %12'ye düşmektedir. BHRHK'nın prognozunu öngörmede konvansiyonel klinikopatolojik parametreler kullanılmakta ancak bu parametreler prognozu öngörmede ve tedavi ajanı seçiminde yetersiz kalmaktadır. Birçok immünohistokimyasal biyobelirteç, potansiyel prognostik faktörler olarak araştırılmış, ancak henüz rutin kullanım için güvenilir bir belirteç bulunamamıştır. Son yıllarda immün denetim noktası inhibitörlerine karşı artan ilgi nedeniyle BHRHK olgularında da bu yolakların etkisi önem kazanmıştır. İmmün denetim yolaklarında önemli rolü olan programlanmış hücre ölüm ligandı- 1'in (PD-L1) BHRHK'da prognoza etkisini araştıran çok sayıda çalışma olup çalışmalar arasında çelişkiler mevcuttur. Çalışmaya Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı'nda 2010-2019 yılları arasında radikal nefrektomi materyallerinden BHRHK tanısı alan 101 olgu dahil edildi. Bu olgulara ait klinikopatolojik parametreler, sağkalım parametreleri ve PD-L1 ekspresyonları arasındaki ilişki incelendi. Çalışmamızda, tümör hücrelerindeki PD-L1 ekspresyonu herhangi bir membranöz ekspresyon ve %5 ve üzeri membranöz ekspresyon olmak üzere iki grupta ayrı olarak değerlendirildiğinde, her iki kategoride de renal kapsül invazyonu görülme oranında anlamlı artış saptandı (sırasıyla p=0,023 ve p=0,039). Bununla birlikte herhangi bir membranöz iii ekspresyonu pozitif kabul ettiğimizde PD-L1 pozitif olgularda uzak metastaz saptanma oranında anlamlı artış tespit edildi. (p=0,027). PD-L1 ekspresyonu saptanan BHRHK olgularında, istatiksel anlamlılık saptanmamakla birlikte, yüksek DSÖ/İSUP nükleer grade, büyük tümör boyutu, lenfovasküler invazyon, perirenal yağ doku invazyonu ve renal ven invazyonu saptanma oranlarında artış olduğu gözlemlendi. Bunun nedeninin PDL-1 pozitif olgu sayımızın düşük olmasıyla ilgili olduğunu düşünmekteyiz. Klinikopatolojik verilerimizi ele aldığımızda ise tümör çapı, tümör T evresi, nükleer grade, nekroz, lenfovasküler invazyon, renal sinüs invazyonu, renal kapsül invazyonu, perirenal yağ doku invazyonu, renal ven invazyonu ve metastaz ile sağkalım arasında anlamlı ilişki görüldü (Log Rank p<0,05). Sonuç olarak, olgularımıza ait klinikopatolojik verilerin literatür ile uyumlu olduğunu tespit ettik. Bununla birlikte çalışma sonuçlarımız BHRHK'larda PD-L1 ekspresyon varlığının özellikle uzak metastaz olmak üzere kötü prognostik faktörlerle ilişkili olabileceğini düşündürtmektedir. Anahtar kelimeler: Renal hücreli karsinoma, Berrak hücreli renal hücreli karsinoma, Programlanmış hücre ölüm ligandı-1