Beşinci ve altıncı genişleme dalgası ülkelerinin Avrupa Birliğine ekonomik entegrasyonu ve Yunanistan sorunsalı

Ülkelerin aralarında devam ettirdikleri ticareti ve diğer ekonomik bağları serbestleştirmek ve geliştirmek amacıyla yaptıkları ekonomik entegrasyonların son yüzyılda özellikle öne çıkan bir yaklaşım olduğu görülmektedir. Bu bağlamda, günümüzde farklı bölgelerde bölgesel ekonomik entegrasyonların oluşturulduğu görülmektedir. Bunların en başında da şüphesiz Avrupa Birliği (AB) gelmektedir. Dünya siyasi ve ekonomik tarihinin şu ana kadar gördüğü en ileri bütünleşme seviyesini yakalayan ve bunu devam ettiren tek organizasyon AB'dir. AB, günümüz itibarıyla yirmisekiz üye ülke ve müzakeresi süren beş aday üye ülke (Arnavutluk, Karadağ, Makedonya, Sırbistan ve Türkiye) ile kompleks ve derinleşmiş bir uluslar üstü organizasyon şeklini almıştır. Bu tezde, 2004, 2007 ve 2013 yıllarında tam üyelik kazanan Beşinci ve Altıncı Genişleme Dalgası Ülkeleri'nin, Birliğe ekonomik entegrasyon süreci ayrıntılı şekilde analiz edilmiştir. Öte yandan çalışmada, bilhassa tam üyeliğini söz konusu genişleme dalgası ülkelerinden çok daha önce tamamlamasına rağmen, hâlen ekonomik entegrasyonunu tatmin edici seviyede gerçekleştirememiş olan Yunanistan'ın durumu geniş kapsamda incelenmiştir. Nitekim AB'nin ekonomik entegrasyon modeli ve bu çerçevede seçilmiş ülkelerin adaptasyon süreçleri mukayese edildiğinde, Maastrich Kriterleri'nin kritik bir işlev üstlendiği tespit edilmiştir. Bu minvalde, Maastricht Kriterleri'ne uygun bir ekonomiyle Euro Bölgesi'ne kabul edilen Beşinci ve Altıncı Genişleme Dalgası Ülkeleri'nin, ekonomik olarak Yunanistan'dan oldukça küçük, buna mukabil Yunanistan'dan daha istikrarlı bir ekonomiye kavuştukları tespit edilmiştir. Yunanistan'ın ise bahse konu Kriterlere uyum sağlamadan üyeliğe kabul edilmesinin sorunlara neden olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Sözcükler: Avrupa Birliği, Entegrasyon, Ekonomik Entegrasyon, Genişleme.