Mathhew Arnold şiirinde aradalık

Bu çalışma Matthew Arnold'ın şiirlerinde aradalık kavramını aidiyet ve ritüel kavramları ile olan paradoksal ilişkisi çerçevesinde ele alarak parçalanmışlık ve arada kalmışlık bilincinin şiirde açıkça gözlemlenebilmeye başlandığı Victoria dönemi İngiliz şiirinde tartışmaktadır. Matthew Arnold'ın şiiri ve şiire genel yaklaşımı Victoria dönemi şiiri açısından aradalık ve parçalanmış bilinç özelliklerinin ön plana çıktığı bir alandır. Arnold'ın "The Scholar-Gipsy", "The Strayed Reveller", "The Forsaken Merman", ve "Empedocles on Etna" adlı şiirleri bu tez bünyesinde yukarıda belirtilen çerçeve içerisinde tartışılmak üzere seçilmiştir. Bu şiirler aradalık ve ritüel kavramlarının birbirleriyle olan etkileşim süreçlerini paradoksal ve sorgulayıcı bir içyapı yardımıyla yansıtmaktadırlar. Bu içyapı mitolojik, masalsı ve folklorik özellikleri ile şiirlere konu edilen şiir kişileri aracılığıyla insan doğasının sınırlılığı dolayısıyla hissedilen sürekli bir aradalık ve sıkışmışlık duygusunu yansıtmaktadır. Bilinmezlik duygusu ve insan bilincinin öte kavramı ile kurduğu ilişki Arnold'ın şiirlerinde aradalık ve sıkışmışlık duygularının temelini oluşturmaktadır. Bunun yansımaları şiir sanatının iç dinamiklerine mitolojik hassasiyetleri çerçevesinde yaklaşan Matthew Arnold'ın adı geçen şiirlerinde aradalık kavramına yöneltilen içsel bir sorgulama olarak öne çıkmaktadır. Bu tez, aradalık kavramını on dokuzuncu yüzyılın son çeyreği ile hız kazanmaya başlayan dil, aradalık, ve ritüel odaklı disiplinler arası çalışmalar çerçevesinde Victoria dönemi şiirinin aradalık ile kurduğu ilişki bağlamını da gözeterek kendi iç paradoksları ile tartışmaktadır. Sonuç olarak görülmektedir ki Arnold'ın seçili şiirleri ritüel duygusunu barındırmakla birlikte artık ritüel düşüncesi ile bağlarını koparmış bilinç yansımalarını çözümsüz ve süregelen, sadece insana özgü sonsuz bir aradalık veya arada kalmışlık durumunu sorgulayacak ve sorgulatacak şekilde bir öz-farkındalık çerçevesinde yansıtmaktadır.