Birinci Dünya Savaşında Osmanlı-Alman ilişkileri ve silah faktörü

Osmanlı Devleti, 1. Dünya Savaşı arifesi öncesi zorlu bir süreçten geçerek 19. yüzyılın sonlarında gerek askeri, gerek ekonomik ve siyasi zorluklarla karşı karşıya kalmıştır. Balkan Savaşlarında (1912-1913) önemli toprak kayıpları yaşayan imparatorluk, Avrupa'daki topraklarının büyük bir bölümünü kaybetmiştir. Ekonomik istikrarsızlık, imparatorluğun genel zayıflığını iyice körüklemiştir. Ordunun modernize edilmesi kapsamında Almanya'dan askeri heyetler talep edilerek belirli dönemlerde sürekli olarak askeri heyetler getirtilmiştir. Kaybedilen savaşların ve toprak kayıplarının olağan sonucu olarak içerde ulusal bağımsızlık hareketleri ile uğraşan imparatorluk, dışarıda da çeşitli baskılarla karşı karşıya kalmış bunun doğal sonucu olarak da büyük güçler arasında denge politikası izlemek zorunda kalmıştır. Birinci Dünya Savaşı'nda ittifak bağlamında İngiltere, Fransa, Rusya, Bulgaristan ve Yunanistan gibi devletlere başvurmuş ancak ittifak denemeleri söz konusu devletlerce çeşitli bahaneler üretilmek suretiyle reddedilmiştir. Osmanlı Devleti 1. Dünya savaşı başlarında tarafsızlık politikası izlemeye, mümkün olduğunca savaştan uzak durmaya çalışarak diplomatik çabalarını bu doğrultuda yoğunlaştırmıştır. Yalnız kalmanın bedelinin ağır olacağının farkına varan Osmanlı, ordu içerisinde bulunan Alman subaylarının da etkisi ve baskısıyla Almanya yanında savaşa girmeye razı olmuştur. Bu ittifak kapsamında Almanya tarafından müttefiki olan Osmanlı Devletine özellikle silahlar konusunda yaptığı yardımlar ve bu silah faktörü başlığı altında yer alan toplar, tüfekler neler? Hangi yıllarda hangi modellerden ne kadar Alman silahı temin edildi, bu tüfeklere ne kadar meblağa para ödendi ve askeri heyetlerin bunda rolü nedir? Tüm bunların Osmanlı Devleti açısından olumlu ve olumsuz yönleri neler? Olduğu soruları bu çalışmada cevap bulacaktır. Anahtar Kelimeler: Birinci Dünya Savaşı, Askeri Heyetler, Mauser Silahları, Liman Von Sanders, Krupp Firması.