Biyouyumlu manyetik demir oksit nanopartiküllerin sentezi,karakterizasyonu ve teranostik uygulamaları

Bu çalışmada, dünyada en fazla ölüme neden olan hastalığın, kanserin, tedavisine yönelik araştırmalara bir yenisi eklenmiştir. Docetaxel, dünya genelinde en çok can kaybı yaşanan üçüncü kanser türü olan prostat kanserinin tedavisinde önemli bir kemoterapötik ajandır. Ancak kemoterapötik ilaçların vücuttan hızlı elimine edilme, kanserli doku yanında sağlam dokulara da önemli zararlar verme, hidrofobik yapıda olma gibi bazı istenmeyen özellikleri vardır. Araştırmacılar, bu özelliklerden doğan olumsuzlukları minimize etmek için yıllardır uğraş vermektedir. Çalışmamızda, Docetaxel'in eliminasyon süresini uzatma, tümörlü dokulara girişini artırarak sağlam dokuları koruma, manyetik alana tepki gösterme yeteneği katarak lokal uygulanabilme ve fonksiyonelleştirilerek terapötik etkisini iyileştirme adına yeni bir taşıyıcı sistem sentezlenmiştir. Öncelikle nanopartiküle hedeflenebilme yeteneği kazandırma amacıyla bir Süper Paramanyetik Demir Oksit Nanopartikül (SPION) olan ɤ-Fe2O3 (Maghemit) sentezlenmiştir. Ardından fonksiyalize etme, agregasyon önleme ve stabilite için Sitrik Asit (CA) ile kaplanmıştır. Taşıyıcı sistem ile ilaç arasındaki etkileşim verimini artırmak için Leu-Gly dipeptiti bağlanan nanopartiküle son olarak amfifilik bir polimer olan Pluronik F127 eklenmiştir. Böylece manyetik hedeflenebilir, biyouyumlu-biyoparçalanabilir, amfifilik yapıya sahip, sağlam dokudan ziyade tümörlü dokuyu geçişi ve vücutta kalış süresi artmış, süper paramanyetik çekirdekli polimer misel yapıdaki taşıyıcı malzeme sentezlenmiştir. Sentezlenen taşıyıcı XRD, ICP-MS, SEM, TEM ve VSM analizleri ile karakterize edilip yapı aydınlatılmıştır. Ardından nanopartiküle Docetaxel bağlanıp MTT, Apoptoz ve ROS ölçümü testleri ile sistemin terapötik uygunluğu araştırılmıştır. Sonuçlar, sentezlenen nanopartikülün uygun dozlarda sitotoksik etkisinin olmadığını göstermiştir. Docetaxel bağlanması sonucunda tümörlü hücrede sağlam hücreye göre canlılık, doza ve zamana bağlı şekilde, önemli düzeyde azalmıştır. Bu nedenlerle, sentezlenen nanopartikülün Docetaxel taşıma sistemi olmak için kullanışlı bir aday olduğu söylenebilir.