Bleomisin ile oluşturulmuş deneysel skleroderma modelinde rituksimab tedavisinin etkinliği

Skleroderma vasküler hasar, immünolojik anormallikler, deri ve iç organların yaygın fibrozu ile seyreden kronik inflamatuar bir hastalıktır. Rituksimab, B lenfositler için özgün olan CD20 antijenine karşı geliştirilmiş kimerik yapıda monoklonal bir antikor olup, B hücre deplesyonuna neden olmaktadır. Rituksimab, günümüzde birçok otoimmün hastalığın tedavisinde kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, bleomisin ile uyarılan deneysel skleroderma modelinde rituksimab uygulanmasının koruyucu etkinliğinin araştırılmasıdır.Bu çalışmaya 4 grup (her grupta n=7) Balb/c fare alındı. Grup I'deki farelere, subkutan 100 µl/gün fosfat ile tamponlanmış salin (FTS); grup II, III ve IV'teki farelere ise subkutan 100 µg/gün bleomisin (1mg bleomisin 1ml FTS içerisinde çözündürülerek) uygulandı. Grup III ve IV'teki farelere bleomisine ek olarak, sırasıyla 50 µg ve 250 µg dozunda rituksimab intraperitoneal olarak 1. ve 14. günlerde uygulandı.Tüm gruplardaki fareler 4 hafta sonunda sakrifiye edilerek, kan ve doku örnekleri alındı. TGF-ß1 serum düzeyleri, dermal kalınlıklar, dermal inflamatuar hücre sayıları ve ? düz kas aktin pozitif (?-SMA+) hücre sayıları belirlendi.Tekrarlanan bleomisin uygulamalarının dermis inflamatuar hücre infiltrasyonu, miyofibroblastik hücre aktivitesi ve dermal kalınlıkta artış yaptığı saptandı. Bleomisin ve rituksimab uygulamaları birlikte başlanıldığında ise inflamatuar hücre infiltrasyonu, miyofibroblastik hücre aktivitesi ve dermal fibroz gelişimi gözlenmedi.Sonuç olarak, bleomisin ile uyarılan deneysel skleroderma modelinde rituksimabın fibroz gelişimini önlüyor olması, B hücrelerinin skleroderma patogenezinde rol alıyor olduğunu göstermektedir.Anahtar Kelimeler: Skleroderma, Bleomisin, Rituksimab