Bor ve bakır nanopartikül ile kaplanan çilek ve kiraz meyvelerinin muhafaza performansının incelenmesi

Hasat sonrası kalite kayıplarının çevre dostu yöntemlerle azaltılmasını amaçlayan bu çalışma, kiraz yaprağı özütü kullanılarak yeşil sentez yöntemiyle bor ve bakır nanopartiküllerin hazırlanmasını ve bu nanopartiküllerin çilek ile kiraz meyvelerinde soğukta muhafaza performanslarının değerlendirilmesini kapsamaktadır. Yeşil sentezle üretilen CuO, kitosan ve bor nanopartiküllerinin morfolojik yapısı ve boyutları tespit edilmiştir. Depolama sırasında ürün kayıplarına yol açan hastalıklara karşı etkili dozun belirlenmesi amacıyla yürütülen çalışma sonucunda Botrytis cinerea'ya karşı en yüksek etki %91,36 oranıyla BOR2 (1000 ppm) ve BAKIR2 (2000 ppm) uygulamalarında saptanmıştır. Monilinia spp. testlerinde ise nano kitosan %93,5, 2000 ppm bakır oksit nanopartikül %92 ve 1000 ppm bor nanopartikül %90,7 engelleme oranı ile en yüksek antifungal etkiyi göstermiştir. Çilekte depolama süreci ilerledikçe ağırlık kaybının arttığı, BAKIR2'nin ağırlık kaybını yavaşlatan en etkili uygulama olduğu belirlenmiştir. Çürüme yalnızca KİTOSAN ve BOR2+KİT gruplarında gözlenmemiştir. BOR1+KİT uygulaması meyve sertliğini görece daha iyi korumuş, toplam fenolik madde miktarı genel olarak azalmış, toplam monomerik antosiyanin içerikleri ise geç dönemde yükselmiştir. C vitamininin korunumu, özellikle bor ve kitosan kombinasyonlarında daha belirgin bulunmuştur. Kiraz örneklerinde ağırlık kaybını sınırlamada KİTOSAN etkili olmuştur. Suda çözünebilir kuru madde (SÇKM) miktarı BAKIR1+KİT ve BAKIR2+KİT uygulamalarında artış göstermiştir. pH artışı BAKIR2+KİT ve BOR2+KİT ile sınırlanırken, titre edilebilir asitlikteki (TA) düşüş KİTOSAN, BAKIR2, BOR1+KİT ve BOR2+KİT uygulamalarıyla kısmen kontrol altına alınmıştır. Sertlik, depolamanın 7. gününde kısa süreli bir artışın ardından azalmış, solunum hızı zamanla yükselmiştir. L* ve hue değerleri gerilemiş, toplam fenolik içerik (TPC) ve toplam antioksidan kapasite (TAC) depolamanın ileri aşamalarında artış eğilimi göstermiştir. Toplam monomerik antosiyanin (TMA) içeriği muhafaza sonunda belirgin biçimde yükselmiştir. C vitamini miktarı azalsa da KİTOSAN ve bazı bor uygulamalarında kontrol grubuna yakın düzeyde kalmıştır. Sonuçlar, kitosanın su ve kalite kayıplarını sınırlandırmada etkili bir bariyer görevi gördüğünü bakır ve bor-kitosan kombinasyonlarının ise hedef kalite parametrelerinin korunmasına yönelik tamamlayıcı katkılar sağladığını ortaya koymaktadır.