Çağdaş Türk resim sanatında Malik Aksel'in eserlerindeki insan figürlerinin feldman'ın sanat eleştirisi modeline göre incelenmesi

İnsan figürü Türk resim sanatında önemli bir öğe olarak kullanılırken, sanatsal biçimlerin en yetkini olmuştur. Osmanlı döneminde minyatür sanatıyla ortaya çıkan insan figürü, batılılaşma süreciyle birlikte değişkenlik göstermeye başlamıştır. İnsan figürü 1930'lardan sonra milli sanat olgusu ile yöresel konular içinde yer almıştır. 1940'lı yılların sonuna kadar sürmüş, Anadolu insanının gerçekliğinin ele alındığı eserler ortaya konulmuştur. 1950 yıllarında insan figürü soyut eğimlere yönelen sanatçılar tarafından gerçek anlamı dışında kullanılmıştır. Türk resim sanatında önemli bir figür sanatçı olan Malik Aksel, sanat okullarında öğretmenlik yapmış, hem eğitimci hem sanatçı kimliğiyle Türk Resim Sanatının insan figürü üslubunun en çarpıcı örneklerini sunmuştur. Bu araştırmada veri toplama tekniklerinden olan literatür tarama yöntemi ve görüşme yöntemi kullanılmıştır. Toplanan bu veriler sonucunda, Malik Aksel'in eserlerindeki insan figürleri, Feldman'ın Sanat Eleştirisi Modeli doğrultusunda betimleme, yorumlama çözümleme ve yargı evreleri ile incelenmiştir. Sanatçının eserlerindeki insan figürünün nasıl ele alındığı, dönemin toplumsal yapısı doğrultusunda, kültürel etkinin nasıl yansıtıldığı incelenmiştir. Anahtar Kelimeler : Çağdaş Türk Resim Sanatı, Malik Aksel, İnsan Figürü Üslubu, Kültürel Olgu