Çalışma iznine sahip geçici koruma sağlanan Suriyeli işçilerin Türkiye işgücü piyasasındaki mevcut durum, sorun ve beklentileri: Ankara ili örneği

Suriye'de patlak veren iç savaş ve buna bağlı çatışmalar, çok sayıda insanın canına mal olmuş ve milyonlarca Suriyeliyi yerinden etmiştir. İnsanlık tarihinin gördüğü küresel ölçekli en büyük göç hareketi olarak adlandırılan bu durum, başta Türkiye olmak üzere birçok komşu ülkeyi yakından ilgilendirmektedir. Böylelikle kitlesel göçe en çok maruz kalan ülke olması bakımından Türkiye, Suriyelilerin insanca yaşam haklarına sahip olabilmesi için birçok yardım, destek ve uyum çalışmaları yürütmektedir. İlk yıllarda sınıra yakın illerde kurulan geçici barınma merkezlerindeki Suriyelilere sunulan hizmetler, Suriye'de devam eden savaş ve çatışma haline bağlı olarak sürdürülebilir bir durum olmaktan çıkarak Suriyelilerin diğer büyük şehirlere göç etmesine yol açmıştır. Türkiye, sınırları içinde yaşayan Suriyelileri "geçici koruma" statüsü altına alarak sosyal, ekonomik ve kültürel programları uygulamaktadır. Toplumsal uyumun sağlanması için öncelikle ekonomik uyumun gerçekleştirilmesi çalışmalarının yapılması gerekmektedir. Bu açıdan Suriyelilere sağlanan yasal çalışma izni hakkı önemli bir gelişmedir. Böylelikle 2016 yılından bu yana Türkiye'deki geçici koruma sağlanan Suriyeliler, Türkiye işgücü piyasasına erişim imkanı bulmuştur. Kamu kurumları ve sivil toplum örgütlerinin yanı sıra göçmen ağları aracılığıyla işgücü piyasasında yer edinen Suriyeli işgücü Türkiye işgücü piyasasında sürekli tartışılan konular arasındadır. Tarafımızca, çalışma iznine sahip olan Suriyelilerin Türk çalışma hayatındaki durumlarının tespit edilme ihtiyacı hissedilmiştir. Bu kapsamda Ankara ilinde yaşayan çalışma iznine sahip geçici koruma sağlanan Suriyelilerin işgücü piyasasındaki durum, sorun ve beklentileri tespit edilmek istenmiştir. Araştırmada çalışma izninin katılımcılar üzerinde ne tür etkilerinin olduğu irdelenmektedir. Ayrıca çalışmamızda Suriyelilerin çalışma iznine sahip olduktan sonraki süreçte toplumsal uyumlarının nasıl etkilendiği de sorgulanmıştır. Çalışma iznine sahip olan Suriyeli işgücünün çalışma hayatına ek olarak gündelik hayat, sosyal refah ve geleceğe ilişkin görüşleri de çalışmamız kapsamında incelenmiştir. Bu çerçevede, gerçekleştirilen alan araştırmasıyla Ankara'da çalışma iznine sahip 434 Suriyeli işçiye tasarlanmış anket uygulanmış, ayrıca bu grupta yer alan 24 işçi ile de nitel görüşme yapılarak konu derinlemesine analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarında çalışma iznine sahip olan katılımcıların işgücü piyasasından hareketle toplumsal uyum süreçlerinin pozitif yönde etkilendiği tespit edilmiştir.