Celal Bayar Üniversitesi 1. sınıf öğrencilerinde bipolar bozukluk prevalansı ve ilişkili risk etmenleri

Giriş: Uluslararası alanda bipolar bozukluğun görülme sıklığını, yaygınlığını ve risk gruplarını araştıran çeşitli çalışmalar yürütülmüş ve sonuçları yayınlanmıştır. Diğer yandan ülkemizde genel psikiyatrik epidemiyoloji çalışmaları yapılmakla beraber, bipolar bozukluk özelinde yapılmış bir epidemiyolojik çalışma henüz yürütülmemiştir. Bu konudaki gereksinim dikkat çekicidir. Amaç: Bizim araştırmamızda toplum araştırmasından önce gereksinimleri belirlemek açısından üniversite öğrencileri arasında epidemiyolojik özellikleri araştıran bir çalışma yürütülmesi planlanmıştır. Biz bu araştırmamızda bipolar bozukluğun genç erişkinlerde görülme sıklığını, yaygınlığını ve risk gruplarını belirlemek amaçlanmıştır. Bizim çalışmamız ile ileride yapılması planlanan epidemiyolojik çalışmalar için bir ön araştırma planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmada Celal Bayar Üniversitesi bünyesinde tüm fakülte ve yüksekokullarda 1. sınıfta okuyan tüm öğrencilerden toplam 2757 kişiye ulaşılmıştır. Katılımcılara sosyodemografik veri formu ve HCL-32R uygulaması yapılmıştır. HCL-32R uygulamasından 14 puanın üzerinde puan alan öğrenciler ile 14 puanın altında kalan öğrencilerin %5'i Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı'na davet edilerek yüz yüze görüşmeyle, gelmeyi kabul etmeyenlere ise telefonda görüşülerek SCID'in iki duygudurum modülüile DSM-IV Duygudurum Bozukluğu tanıları araştırılmıştır ve telefonda bipolar bozukluk açısından riskli olduğu düşünülen kişiler Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı'na davet edilerek onlarla da yüz yüze görüşme sağlanmıştır. Sonuçlar ve tartışma: Celal Bayar Üniversitesi 1. sınıf öğrencilerinde bipolar bozukluk prevalansı 1,40 saptanmıştır. Cinsiyet, ek psikiyatrik hastalık varlığı, psikiyatrik ilaç kullanımı varlığı, ek tıbbi hastalık varlığı, tıbbi ilaç kullanımı varlığı, sigara-alkol dahil madde kullanımı varlığı, sigara-alkol hariç diğer madde kullanımı varlığı, birinci derece akrabada bipolar bozukluk varlığı, ikinci derece akrabada bipolar bozukluk varlığı, birinci derece akrabada psikiyatrik hastalık varlığı ve ikinci derecede akrabada psikiyatrik hastalık varlığı değerlendirilmiştir. Bunlardan madde kullanımı, tıbbi ilaç kullanımı ve cinsiyetin bipolar bozukluk sıklığını attırdığı ileri analizlerde anlamlı bulunmuştur. Bipolar bozukluk olanlar ve sağlıklı olanları ayırt etmekte belirleyici faktör olarak madde kullanımının iki grubu ayırt etmekte bağımsız katkısı olduğu görülmüştür. Sonuç: Bipolar bozuklukları tanıyabilmekteki bu zorluklar toplum tabanlı yaygınlık çalışmalarının yapılmasını, dolayısıyla risk gruplarını ve olası etkenlerin belirlenmesini de kısıtlamaktadır. Bipolar bozukluk tanısının atlanması ya da geç tanı konulması tedaviyi de geciktirerek olumsuz sonuçlara yol açmaktadır. Bipolar bozukluğun atlanmasını engellemek ve gerçek risklerle, riskli grupların belirlenmesini sağlamak için epidemiyolojik değerlendirmelere gereksinim vardır. Anahtar kelimeler: Bipolar bozukluk, epidemiyoloji, prevalans, risk etmenleri