Çocuklukta kötü muamele ve yetişkinlikte depresif belirtiler: Aracı bir faktör olarak kendine ve diğerine yönelik zihinselleştirme

Zihinselleştirme, kendinin ve başkalarının davranışlarını zihinsel niyetler açısından tanıma ve yorumlama kapasitesini ifade eder. Bu kapasite, birincil bakım verenle güvenli bağlanma ilişkisinde edinilir. Yaşamın ilk yıllarında yansıtıcı olmayan bağlanma figürüne sahip olma ve kötü muamele görme zihinselleştirme kapasitesinin uygun şekilde oluşmamasının temel kaynağıdır. Bu yıllarda yaşanılan kötü muamele, duygu tanıma, duygu düzenleme, öz düzenleme ve sosyal tanıma kapasitelerinde depresyon gibi duygusal bozuklukların gelişmesine neden olabilecek çeşitli eksikliklere yol açmaktadır. Daha önceki çalışmalar, zihinselleştirmenin erken dönemdeki olumsuz deneyimlerle yetişkinlik döneminde oluşabilecek psikopatolojilerin nasıl ilişkilendikleri göstermişlerdir; ancak hiçbiri zihinselleştirmenin belirli boyutlarının depresif belirtilerin oluşumunda nasıl bir rol oynadığını göstermedi. Bu nedenle, mevcut çalışma, bakım veren tarafından uygulanmış erken dönemdeki çocukluk çağı kötü muamelesi ve yetişkinlik dönemindeki depresif semptomlar arasında benliğe ve diğerine yönelik zihinselleştirme kapasitesinin aracı rolünü incelemeyi amaçlamıştır. Klinik olmayan popülasyondan 18 yaşında büyük katılımcılar çevrimiçi kaynaklarla çalışmaya davet edilmiş ve çevrimiçi anket doldurmuşlardır. Katılımcılar, Çocukluk Çağı Travma Ölçeği, Duygu Durum Farkındalığı Ölçeği, Kişilerarası Tepkisellik Ölçeği, Depresyon, Anksiyete, Stres Ölçeği ve Stresli Yaşam Olayları Kontrol Listesi'ni doldurmuşlardır. Yol analizi sonuçları, bireylerin çocukluk çağı kötü muameleye maruz kalmaları ne kadar yüksekse, kendilerine yönelik zihinselleştirme kapasitelerinin o kadar düşük olduğunu ve depresif belirtilerin de o kadar fazla olduğunu göstermiştir. Ancak, diğerine yönelik zihinselleştirme kapasitesi, çocuklukta kötü muamele ile depresif belirtiler arasındaki ilişkiyi anlamlı düzeyde yordamamıştır. Ayrıca stresli yaşam olaylarının olması benliğe ve diğerine yönelik zihinselleştirme ile depresif belirtiler arasındaki ilişkiyi etkilememiştir. Bu bulgular, çocukluk çağında kötü muameleye maruz kalan bireylerin yetişkinlik döneminde depresif belirtiler geliştirmesinde duygu ve düşünceler açısından kendini anlamanın önemini vurgulamaktadır.