A descriptive study on the Turkish translations of Claude Farrère's La Maison Des Hommes Vivants

Bu tezde Claude Farrère'in La Maison Des Hommes Vivants (1911) adlı eserinin iki Türkçe çevirisi olan Selim Nüzhet Gerçek'in Canvermezler Tekkesi (1921) ve Hamdi Varoğlu'nun Ölmez Adamların Evi (1955) adlı eserlerinin detaylı karşılaştırması ve betimleyici bir yaklaşımla irdelenmiştir. Ayırt edici özellikleri olmasına rağmen gotik korku türü tanımlanırken gotik tür ile eş anlamda kullanılmaktadır. Söz konusu durum Selim Nüzhet Gerçek'in, net bir biçimde gotik unsurlar içeren, Canvermezler Tekkesi (1921) adlı korku romanı için de geçerli olduğu söylenebilir. Türün belirlenmesinin ardından bu tezin en önemli kısmı, söz konusu roman ile onun kaynağı olduğu düşünülen edebi eser arasındaki farklılıkların betimleyici bir biçimde incelenmesidir. Bu tezin amacı sözü edilen çeviri metinleri irdelemek ve farklı dönemlerde benimsenen çeviri stratejilerini betimlemektir. Dolayısıyla kısaca kaynak metne ve kültürlerine ya da erek kültüre bağlılıklarına göre bunları 'uyarlama', 'çeviri', 'te'lif' veya 'yeniden yazım' olarak tanımlamak bu eserlerin arasındaki farkları bulurken önem kazanmaktadır. Bu farkların kategorileri teorik olarak Gideon Toury'nin (1995) çeviri süreci normlarına dayanarak: karakter farklılıkları, olayların gerçekleştiği yerdeki farklılıklar, olay örgüsünün tercümesine ilişkin farklılıklar, metinlerdeki eklemeler ve çıkarmalar ve illüstrasyonlar şeklinde belirlenmiştir. İki çevirinin kaynak metinle karşılaştırıldığı bu kategorilerdeki örnekler Lawrence Venuti'nin 'yerlileştirme' ve 'yabancılaştırma' stratejileri çerçevesinde açıklanmıştır. İki çeviri arasında yapılan karşılaştırma sonucunda 1921'de basılan eserin Türk dili ve kültürüne yakın bir çeviri stratejisi benimsediği, bu nedenle de 'kabul edilebilirlik' kutbuna; 1955'te basılan eserin ise kaynak metne ve onun dili olan Fransızca'ya daha yakın olan bir strateji izlemesi nedeniyle 'yeterlilik' kutbuna daha yakın olduğunu söylemek mümkündür.