Çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları ergen hasta popülasyonunda online cinsel istismar sıklığı, ilişkili risk faktörleri ve sonrasında oluşabilecek travma sonrası stres bozukluğu

Amaç: Dünya Sağlık Örgütü'nün cinsel istismar (Cİ) tanımı ve Faller'in temas içermeyen Cİ tanımı doğrultusunda "online cinsel istismar (OCİ)"; online platformlar ya da cep telefonu mesajlaşma programları kullanılarak çocukla gerçekleştirilen her türlü cinsel içerikli konuşma, söz veya fiil ile sarkıntılık, istismarcının çocuğa cinsel bölgelerini göstermesi ve istismarcının çocuğu soyunukken ya da onu tatmin eden aktivitelerde bulunurken gözetlemesi, çocuğun pornografik olarak görüntülenmesi ve diğer cinsel sömürücü davranışlar olarak tanımlanabilir. Bu çalışmadaki amacımız; çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniklerimize başvuran 12-16 yaş aralığındaki ergenlerde OCİ sıklığını ve risk faktörlerini tespit etmek, OCİ'a maruz kalan bireylerde başta travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) olmak üzere çeşitli ruhsal ve davranışsal sorunlar açısından değerlendirme yapmaktır. Yöntem: Bu çalışma İnönü Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları kliniğinde yapılmıştır. Çalışmaya 12-16 yaş aralığındaki 189 ergen katılmıştır. Katılımcıların psikiyatrik değerlendirmesi DSM 5 tabanlı görüşme yapılarak, güçler güçlükler anketi ve çocuklarda travma sonrası stres tepki ölçeği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Ayrıca katılımcıların sosyodemografik özellikleri, internet kullanım özellikleri ve alışkanlıkları kayıt altına alınmıştır. Bulgular: Elde edilen veriler neticesinde çalışmamızda OCİ sıklığı %21,1 ve OCİ'a maruz kalanlarda TSSB oranı %57,8 olarak tespit edilmiştir. Bunun dışında bir çok soydemografik özelliğin OCİ riskini değiştirmediği ancak çeşitli internet kullanım özelliklerinin ve alışkanlıklarının risk oluşturduğu saptanmıştır. Tartışma: Sonuçlar değerlendirildiğin de çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniklerine başvuran 12-16 yaş aralığındaki bireylerin OCİ'a sık maruz kaldıkları ve bu bireylerde yüksek oranda TSSB geliştiği, ancak bireylerin yaşamış oldukları bu travmaları spontan olarak paylaşmadıkları anlaşılmaktadır. Bu nedenle çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanlarının, klinik pratikte OCİ'ı sorgulamalarının ve TSSB açısından dikkatli olmalarının faydalı sonuçları olacağı kanaatindeyiz. Ayrıca çalışmamızda belirlemiş olduğumuz risk faktörlerine yönelik yetkililerin, ailelerin ve gençlerin alacağı tedbirlerin koruyucu ruh sağlığı açısından önemli olacağı düşüncesindeyiz.