Çocukların duygu durumlarının çizgi, kompozisyon, renk bağlamında resimlerindeki imge ve sembollere yansımaları

İnsanoğlu kendisini ifade edebilmek ve iletişim kurabilmek için çeşitli yollara başvurur. İçerisinde duygu ve düşünceleri barındıran yazılı ve görsel ifadeler, topluma mesaj vermek amacıyla oluşturulmuş yapılardır. İnsanı çok boyutlu düşünmeye iten bu yapılardan görsel iletişim aracı olan sanat, son derece karmaşık bir dizilimi içerisinde barındırır. Sözsel ve görsel imgelerden oluşan aynı zamanda izleyiciye içerisinde barındırdığı mesajı ileten yüzey üzerindeki dizilimlerin çözümlenmesi ve alt anlamlara ulaşılması deneysel okumaları da beraberinde getirmektedir. Örnek olarak çocuğun dilsel becerilerinin henüz tam anlamıyla olgunlaşmamış olduğu dönemlerde gerçekleştirdiği eylem olarak resim yapma faaliyetini gösterebiliriz. Çocuğun kendini ifade etme aracı olarak kullandığı dil, duyguların anlatıldığı çizimlerle ortaya çıkmaktadır. Çocuğa dair birçok ipucu barındırabilen çocuk resimleri, bu nedenle son derece önem arz etmektedir. Bu araştırma duygu durumları olgusu üzerinden, pozitif ya da negatif duygu durumlarının bilinçaltı ve bilinçdışı durumlarda çocuk resimlerinde ne tür imgelere dönüştüğü ve bu imgelerin ne anlama geldikleri, yaşam hikâyelerinin bu çözümlemelere ne gibi katkıları olduğu sorunsalları üzerinden temellendirilmiştir. Çocuğun bilişsel gelişimi üzerine bilimsel çalışmaları olan Piaget'nin bilişsel gelişim kuramı çalışmayı destekleyen kuramsal yapıyı oluşturmaktadır. Ayrıca Viktor Lowenfeld'in çocuğun sanatsal gelişimini içeren gelişim basamakları yaş aralıklarıyla beraber alt başlıklar halinde ele alınmıştır. Kompozisyon, çizgi, ritim-hareket, denge, doku, renk, ışık-gölge, biçim (form), oran, perspektif gibi resmin ilke ve elemanlarının, çocuk resimlerinde anlama katkısı olup olmadığı hakkında bilgiler verilerek duygu durumu konusu işlenmiş ve çocukların duygularına bağlı olarak yaptıkları resimler, nitel araştırma yöntemlerinden kartopu örnekleme yöntemi ile betimsel bir durum çalışması olarak ortaya konmuştur. "Resim İçeriğini Değerlendirme Envanteri"nin araç olarak kullanıldığı bu çalışmada belirlenen pozitif ve negatif duygu durumları üzerinde ortalama ve yüzde hesapları yapılmıştır. Katılımcıların yüzdesel olarak yoğunluğu negatif duygu durumu üzerinde toplanırken, pozitif ve nötr duygu durumlarının birbiri ile eşit oranda dağıldığı gözlemlenmiştir.