The politics of policy reform in multiple streams: The case of asylum and immigration policy in Turkey

2000'li yıllarda Türkiye'de politika girişimcisi iltica ve göç alanında nasıl ortaya çıktı, çalıştı, karar gündemini başarıyla belirledi ve politika reformunu tetikledi? Bu soruya yanıt arayan bu çalışma, 2000'li yıllarda Türkiye'de gerçekleşen iltica ve göç reformunu Çoklu Akış Modeli'nin analitik merceği altında incelemektedir. Çoklu Akış Modeli, başlangıçta kavramsallaştırıldığı gibi, gündem belirlemede kurumlara kıyasla eylemlere özel bir vurgu yapar. Bu çerçevenin doğup geliştirildiği coğrafya -Amerika Birleşik Devletleri (ABD)- göz önünde tutulduğunda, politika oluşturma sürecine böylesine eylem odaklı yaklaşılması şaşırtıcı değildir. Geleneksel tartışmalar da bu argümanı girişimci çabaların ödüllendirildiği ABD'ye işaret ederek destekler. Ancak, tüm coğrafyalar ABD ile aynı siyasi-idari koşulları paylaşmaz. Bu nedenle, Çoklu Akış Modeli'nin anlamlı bir şekilde uygulanması kurumların dikkate alınmasını gerektirir. Bu çalışma Politika Stillerini resmi siyasi kurumları ve resmi olmayan kuralları içeren (şu ana kadar göz ardı edilmiş idari gelenekler de dahil olmak üzere) ana değişken olarak algılamakta ve bu sebeple Politika Stillerini Çoklu Akış'a dahil etmeyi önermektedir. Bu çalışma ancak Politika Stilleri Çoklu Akış Modeli'ne dahil edildikten sonra, Çoklu Akış Modeli'nin farklı coğrafyalarda gündem belirleme, politika tasarımı, karar verme ve dolayısıyla politika reformu politikalarına ışık tutabileceğini savunmakta ve Çoklu Akış'ı Politika Stilleri üzerinden gözden geçirmektedir. Böylece, bu çalışma politika girişimcilerinin ABD'deki girişimciler kadar teşvik edilmediği Türkiye'de, devletçi politika stilini göz önüne alarak iltica ve göç alanında ortaya çıkan politika girişimcisinin çalışmalarına ve başarılı gündem belirlemesine cevap sunar. Bu çalışma, iltica ve göç politikası alanlarındaki kilit bürokratlar, uzmanlar ve uluslararası ve ulusal kuruluşların temsilcileriyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler ve programlama ve yasal belgeler aracılığıyla toplanan ampirik bulgulara dayanır.