Biyoseramik ve rezin esaslı kanal dolgu patları kullanılarak yapılan kanal dolgularının kalitesinin ve patların bağlanma dayanımının karşılaştırılması

Başarılı bir kök kanal tedavisi için kök kanal sisteminin şekillendirme ve irrigasyon işlemlerinden sonra elde edilen dezenfeksiyon seviyesini korumak ve bakterilerin kanaldan geçişine engel olmak için kanal sistemi sızdırmaz bir şekilde, üç boyutlu olarak doldurulmalıdır. Kanal patlarının dentine ve güta-perkaya bağlanması ile kök kanal dolgusunda boşluklar oluşması önlenerek daha iyi bir sızdırmazlık oluşturulması sağlanabilir. Bu çalışmada yeni geliştirilen biyoseramik içerikli kanal patları ve klinikte sık kullanılan rezin esaslı kanal patları kullanılarak lateral kondensasyon yöntemiyle doldurulan kanallarda boşluk alan varlığının micro-CT ile karşılaştırılması ve kanal patlarının dentine olan bağlanmalarının push-out testi ile değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 64 adet çekilmiş, tek köklü ve tek kanallı, insan alt küçük azı dişleri kullanıldı. Bütün dişler, Protaper Universal döner eğeleri kullanılarak şekillendirildi. Dişler, her biri 16 diş içeren 4 gruba ayrıldı. Kök kanalları AH plus, MM seal, Endosequence BC sealer ve BioRoot RCS kanal patlarıyla soğuk lateral kondensasyon yöntemi ile dolduruldu. Kanal dolumları tamamlanan dişler yüksek çözünürlüklü mikro-CT cihazında taranarak, kanalda bulunan boşluk hacimleri hesaplandı. Çalışmanın ikinci aşamasında, dişler silindir kalıplar kullanılarak akrilik rezin içerisine gömüldü. Daha sonra dişlerden 1 mm kalınlığında kesitler alındı. Kanal patlarının dentine bağlanma dayanımlarının ölçümü için Instron cihazı kullanıldı. Push-out kuvveti, kanal dolgusunun dentine bağlantısında başarısızlık oluşana kadar uygulandı ve elde edilen değerler kaydedildi. Veriler bilgisayarda SPSS 25,0 (Statistical Packages of Social Sciences) programı kullanılarak analiz edildi. Sonuç olarak, kullanılan kök kanal patlarının hiçbiri boşluksuz bir kanal dolgusu sağlayamamaktadır. Bütün gruplar kendi içlerinde değerlendirildiğinde apikal üçlüde tespit edilen boşluk hacminin koronal ve orta üçlülerden az olduğu gözlenmiştir. Kullanılan kanal patları arasında tüm kökte tespit edilen boşluk hacimleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir faklılık olmamakla (p>0,05) beraber tüm kökte en fazla boşluk hacmi MM Seal grubunda (%1,81), en az boşluk hacmi Endosequence BC sealer grubunda (%1,11) tespit edilmiştir. Bağlanma dayanımı değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı şekilde en düşük sonuçlar MM Seal grubunda tespit edilmiştir. AH Plus, Endosequence BC Sealer ve BioRoot RCS kanal patlarının bağlanma dayanımı değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.