İngiliz dili öğreniminde Türk kültürüne ait kısa hikâyeler ile Türk kültürüne ait olmayan kısa hikâyelerin karşılaştırılması: Ortaokul öğrenci algıları

Kültür öğretimi, dil eğitiminin kaçınılmaz bir parçasıdır. Ancak İngilizce öğreniminde hedef dil kültürüne ait okuma metinlerinin kullanımı, öğrencilerin karşılaştıkları olası kültürlerarası çatışmalar ve öğrencilerin ders sırasında kafa karışıklığına neden olması sebebiyle son zamanlarda araştırmacılar arasında hararetle tartışılan bir konu olmuştur. Bu çalışma, Türkiye'deki öğrencilerin İngilizce öğreniminde hedef dil kültürüne ait, dış çember kültürüne ait (Türk kökenli hariç) ve Türk kültürüne ait kısa hikâyelerin kullanımına ilişkin algılarını araştırmayı amaçlamıştır. Çalışma, Türkiye'nin Hatay ilindeki bir devlet okulunun ortaokul öğrencilerinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada karma yöntem sıralı açıklayıcı desen kullanılmıştır. Nicel veriler, Likert tipi anket ile toplanmış, betimsel istatistikler ise SPSS 25 ile analiz edilmiştir. Nitel veriler ise, sınıf gözlem formu ve beş katılımcı ile gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşme yoluyla toplanmış ve Quirkos 2.4 ile analiz edilmiştir. Bulgular, katılımcıların büyük bir çoğunluğunun Türk kültürüne ait kısa hikâyelerin İngilizce öğreniminde kullanılmasına ilişkin olumlu bir algıya sahip olduğunu ortaya koymuştur. Katılımcılar, zihinlerinde var olan daha fazla şema olduğu için Türk kültürüne ait kısa hikâyelerin öğrenme sürecini çok daha kolay hale getirdiğini, böylece hedef kültürü ihtiva eden kısa öykülere kıyasla öğrencilerin yerel hikâyeleri anlamalarını kolaylaştırdığını belirtmişlerdir. Ayrıca katılımcılar, uluslararası kültürlere ait kısa hikâyelerin, kendi kültürleriyle kıyas yapabilmelerini, kültürlerarası farkındalık oluşturmalarını ve kültürlerarası yeterliliklerini geliştirmelerini sağladığı konusunda da hemfikir olmuşlardır.