Edebiyat yoluyla dil öğretimine yapıcı ve hümanist bir yaklaşım: "Bütün kişi"

ÖZET Bu çalışma yabancı dil eğitimine yapıcı ve (bütüncü) holistic bir yaklaşım getirmeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, bu çalışma dil sınıflan için edebi metinlerin öğrencilere zengin içerikli, motive edici ve dilin gerçekte nasıl kullanıldığım gösteren sınıf materyali sağlayabileceğim öngörmektedir. Edebi eserlerde anlamın birey ve merin arasındaki etkileşim yoluyla ortaya çıktığı düşünülürse, dil sınıflarında edebi metin kullanımı öğrencilerin dili kavramsal olarak anlamalarını ve öğrenmelerini sağlar ki, bu da yapıcı ve bütüncü eğitim felsefelerinin en temel ilkelerinden birini oluşturmaktadır. Öğrenciler edebiyat yoluyla söz konusu dilin en iyi kullanımını görerek dilbilimsel becerilerini geliştirmekle birlikte, bu tezde de önerildiği gibi kültürel ve kişisel gelişim açısından da ilerleme gösterebilirler. Bu açıdan bakıldığında dil öğretiminde edebi metin kullanımı, geleneksel eğitim yöntemleri ve yapıcı eğitim felsefesi arasındaki boşluğu doldurabilir. Öte yandan, edebiyat eleştirisinin uzun tarihçesinde de tartışıldığı üzere, edebiyat hem evrensel hem de günlük sorunlara eleştirel gözle bakabilen, açık fikirli bireyler yetiştirmekte diğer bilgi alanlarıyla karşılaştırıldığında özel bir yere sahiptir. Soyut bilgiyi, somut örneklerle birleştirdiği için edebiyat bilinçli ve çevresine karşı hassas bireyler yetiştirmekte diğer hiçbir bilgi alanında bulunmayan bir güce sahiptir, öğrenci/okurlar edebi metinlerde işlenen toplumsal ve kişisel değerleri anlayarak ve tartışarak kendi değerlerini tanımlamaya ya da yeniden tanımlamaya yönelik davranışlar geliştirebilmektedirler. Bu çalışmada, edebiyat yoluyla dil öğretiminde en uygun yöntem olarak okur-tepkisi teorisi önerilmiştir ve bu teorinin eğitmenin sorumlulukları ve sınıf içi uygulamalar üzerindeki etkileri araştırılmış ve örnek ders planlarıyla edebi metinlerin dil smıflarında nasıl kullanılabileceği somut olarak gösterilmeye çahşılmıştir.