İç savaş bağlamında terörizmle mücadele stratejisi: El-Kaidezm örneği

El-Kaidenin ideolojik argümanları üzerinden fundamentalist grupların iç savaş ve çatışma yorgunu bölgelerdeki radikalleşme stratejilerini değerlendirmeyi hedefleyen bu tez üç farklı konuyu sistematize etmeye çalışmıştır. Öncelikle Soğuk Savaş sonrası dönemde hız kazanan devlet-içi çatışmaların yeni savaş türleri içerisinde evrimini sürdürdüğü ve çatışan grupların yönetim kapasiteleri sayesinde toplumsal tabanda meşruiyetlerini kuvvetlendirdiklerine değinilmiştir. Bu amaçla savaş ve çatışma bölgelerinde etkin olan fundamentalist yapıların isyancı yönetim dinamikleri açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. İkinci olarak günümüzde fundamentalist grupların hem lokal hem de global ölçekte meşruiyetleri artırmak için kullandığı el-Kaidecilik düşünce sistematiğini Sünni paradigmayla nasıl ilişkilendirdikleri açıklığa kavuşturulmaya çalışmıştır. Tezin bu bölümünde ayrıca el-Kaidenin sıklıkla atıfta bulunduğu dini doktrinler, okullar ve düşünürler iç savaş bağlamında detaylı olarak sunulmuştur. Üçüncü ve son olarak günümüzde uygulanan terörizmle mücadele stratejilerinin el-Kaidecilik konusunda yetersiz kaldığı ve bu amaçla terörizme karşı ideolojik çalışmaların risk azaltıcı etkisi incelenmiştir. Bu bağlamda günümüzde el-Kaidezm savaş ve çatışma ortamlarını kullanarak oluşturduğu üç temel radikalleşme aracına (meta-anlatılar, sembolik süreç ve apokaliptik bakış açısı) karşı uygulanabilecek ideolojik çalışmaların (gayri meşrulaştırma, karşı söylem ve çoğulcu bakış açısı) örgüte katılım sağlaması muhtemel ve katılan bireyler üzerindeki risk azaltıcı rolü açıklanmaya çalışılacaktır. Bu çerçevede el-Kaide'nin küresel siyasi ajandasını şekillendiren temel parametrelerin başında sadece terör kapasitesinin olmadığı aynı zamanda bağlamından kopartılan dini referans ve değerlerle birlikte isyancı yönetim yeteneğinin de etkili olduğu iddia edilmektedir.