The contributions of child temperament, parenting stress, and bedtime routines to children's sleep behaviors during the COVID-19 pandemic

Mevcut çalışma, çocukların mizacının (tepkisellik, sebatkârlık ve ritmiklik), ebeveynlik stresinin ve yatma zamanı rutinlerinin COVID-19 salgını sırasında Türk çocuklarının uyku davranışlarına doğrudan ve dolaylı katkılarını incelemiştir. Bunun yanında, bu çalışma ebeveynlik stresinin çocukların mizaçları ve yatma zamanı rutinleri arasındaki düzenleyici rolünü de incelemiştir. Örneklem, 16 ila 84 ay arasında çocuğu olan 313 anneden oluşmuştur (Ort. = 52.42, SS= 12.36). Anneler, çocuklarının uyku davranışlarını, çocukların uyku rutinlerini, ebeveynlik stresini ve çocukların mizacını değerlendirmişlerdir. Doğrudan, dolaylı ve etkileşimsel etkileri test etmek için çok değişkenli yol analizleri yapılmıştır. Sonuçlar, ebeveynlik stresinin çocukların uyku davranışlarıyla olumsuz ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca, yatma zamanı rutin ortamlarının tutarlılığının, çocukların uyku davranışları ile pozitif olarak ilişkili olduğu bulunmuştur. Dolaylı ilişkilerde, çocukların mizacının (ritmiklik ve tepkisellik), yatma zamanı rutinlerinin tutarlılığı yoluyla çocukların uyku davranışlarıyla dolaylı olarak ilişkili olduğu görülmüştür. Denetleyici etkilerde, ebeveynlik stresinin yatmadan önce rutin davranışların tutarlılığı ve sebatkârlık arasındaki ilişkiyi denetlediği görülmüştür. Detaylı olarak, sebatkârlık, ebeveynlik stresinin varlığında tutarlı yatma zamanı rutin davranışları için bir koruyucu faktör olarak hizmet etmiştir. Bulgular, çocukların uyku davranışları için çocuk mizacının, ebeveynlik stresinin ve yatma zamanı rutinlerinin önemini vurgulamaktadır. Sonuçlar önceki araştırmaların ve insan gelişiminin Biyoekolojik m-Modelinin (Bronfenberenner & Morris, 2007) ışığında, COVID-19 salgını sırasındaki işlevleri göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.