Türkiye'deki bir İngilizce öğretmenliği programındaki telaffuz öğretiminin eleştirel değerlendirmesi

Artan kanıtlar, öğretim bağlamlarında çeşitli önem derecelerine rağmen telaffuzun etkili iletişim için gerekli olduğunu doğrulamaktadır. Türkiye'de İngilizce öğretmeni adayları ilk/ortaöğretimde genellikle çok az telaffuz eğitimi almakta veya hiç eğitim almamakta ve yükseköğretimde Dinleme ve Telaffuz I dersini almaktadırlar. Telaffuzun etkili iletişim için özel önemi göz önüne alındığında, bu çalışmada ders kapsamında bir devlet ve araştırma üniversitesinin İngilizce Öğretmenliği Programında telaffuz öğretiminin durumu değerlendirilmiştir. Bu çalışma, karma yöntemli bir vaka çalışmasını benimsemiş ve acil çevrimiçi eğitim sırasında lisans ve lisansüstü öğrencilerden, ders eğitmeninden ve ana dili İngilizce olmayan öğretim üyelerinden nitel ve nicel veriler (tanı testleri, odak grup ve yarı yapılandırılmış görüşmeler, kurs değerlendirme anketi ve öğretimle/kurumla ilgili belgeler gibi) toplamıştır. Tanımlayıcı, çıkarımsal ve tematik analizler, öğretmen adaylarının değişen derecelerde telaffuz bilgisi (orta), algısı (küçük) ve üretimi (büyük) olduğunu ortaya çıkarmıştır. Ancak, belirli bilgi boşlukları ve parçacıl ve parçalar üstü ile ilgili sorunlar devam etmiştir. Lisans öğrencileri ve mezunlar, ders değerlendirme bileşenleri hakkında yakınsak ve farklı görüşler önerdiler. Çalışma ayrıca, düzeltici ve uzman yargısı yaklaşımlarıyla destekleyici ve çelişkili bulgular bildirmiştir. Öğretmen adayları, farklı beklentilerine bağlı olarak değerlendirilen dersi yeterli veya yetersiz bulmuşlardır. Son olarak, eğitimsel ve yöntemsel önerilerde bulunulmuştur.