Cumhuriyet döneminde spor politikalarının sosyal politikalar bağlamında analizi: Cumhuriyetin ikinci yüzyılında değişimler

Türkiye'de spor politikaları Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte ulus-devlet inşası, toplumsal bütünleşme ve uluslararası temsil hedefleri doğrultusunda hızla kurumsallaşmıştır. Buna karşın Cumhuriyet öncesi dönemdeki dağınık ve yetersiz uygulamalar, sporu sosyal politikanın etkin bir aracı hâline getirememiştir. Bu tez, Cumhuriyet dönemi Türk spor politikasını sosyal politikalar bağlamında çözümleyerek 1923-2023 arasındaki yüz yıllık süreci dört tarihsel döneme ayırmakta; ilk yüzyılda izlenen politikaların güçlü ve zayıf yönleri ile fırsat ve tehditlerini (SWOT) belirleyip ikinci yüzyılda beklenen yönelimleri ortaya koymayı hedeflemiştir. Nitel araştırma deseni benimsenmiş, kesitsel tarama modeli kullanılmıştır. Birincil politika belgeleri (kalkınma planları, hükümet programları, spor şûraları kararları, mevzuat, strateji ve faaliyet raporları, TBMM tutanakları) ile bu belgeleri destekleyen ikincil literatür amaçlı ölçüt örnekleme yoluyla seçilmiştir. Veriler doküman analiziyle sistematik olarak taranmış ve dönemler arası karşılaştırmalı içerik çözümlemesi yapılmıştır. Analiz, her dönemde sporun yaygınlaştırılması, vatandaşlık ve sağlık hedefleri, gençlik politikaları, kurumsal yapı ve uluslararası başarı arayışlarının sosyal politika araçlarıyla birlikte nasıl değiştiğini göstermekte; kamu-sivil toplum-özel sektör ilişkilerindeki kırılmaları ve eşit erişim, katılım ve kapsayıcılık alanlarındaki boşlukları görünür kılmaktadır. Tez, Türk spor politikasının toplumsal dönüşümdeki rolünü tarihsel süreklilik ve kopuşlar üzerinden açıklayarak ikinci yüzyılda daha etkili, sürdürülebilir ve sosyal adalet odaklı politika tasarımına yönelik kanıta dayalı öneriler sunmaktadır.