Cumhuriyetin ilk dönemlerinde liberalleşme perspektifinde Türkiye ekonomisinin gelişimi

Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonraki ilk yıllarda uygulanan kalkınma politikalarını liberalleşme çerçevesinde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Cumhuriyetin ilanını takip eden dönemde, devletin ekonomik yapılanmaya müdahalesi belirginleşmiş; ancak zaman içerisinde farklı iktisadi anlayışların etkisiyle liberal ekonomik modellere yönelim gözlemlenmiştir. 1923 İzmir İktisat Kongresi ile şekillenen ilk kalkınma hedefleri, bir yandan devletçi politikaları desteklerken diğer yandan özel girişimciliği teşvik etmeyi hedeflemiştir. Bu bağlamda çalışmada, 1923-1950 yılları arasında uygulanan kalkınma stratejileri; sanayileşme, tarım politikaları, dış ticaret yaklaşımları ve sermaye birikimi süreçleri bağlamında ele alınmıştır. Ayrıca, devletçilik ile liberalizmin ekonomi politikalarına etkileri karşılaştırmalı olarak incelenmiş; dönemin siyasal ve toplumsal koşulları göz önünde bulundurularak kalkınma anlayışındaki dönüşümler değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, Türkiye'nin erken Cumhuriyet dönemindeki kalkınma yaklaşımının, ideal bir liberal modelden ziyade, dönemin ihtiyaçlarına göre şekillenen pragmatik bir sentez olduğunu ortaya koymaktadır.