The role of ideology in Turkish foreign policy during the Democrat Party Era

İkinci dünya savaşının sona ermesiyle beraber, Türkiye kendisini gittikçe Batılı güçlerle hizalamaya başladı. Türkiye, savaşın yıkımından sonra Avrupa'yı yeniden inşa etmeye çalışan Marshall Planı yardımının kilit alıcılarından biriydi. Savaş sonrasında Türkiye'nin Batı ile daha fazla bütünleşmesiyle beraber Türk siyaset sahnesi ve ekonomisi de liberalleşmeye başladı. Bu politikaları, 1950 seçimlerinde Cumhuriyet'in kurucu partisi Cumhuriyet Halk Partisi'nin Demokrat Parti'ye yenilgisiyle beraber bir iktidar değişikliği izledi. Adnan Menderes'in 10 yıl süren iktidarı, Ankara ve Batılı ortakları arasında yakın iş birliği yaşandığı bir dönem oldu. Bu çalışmada, Menderes Hükümeti'nin dış politikasının arkasındaki mantığı açıklamaya çalıştım. Bu anlamda, güvenlik ihtiyacı, ekonomik kaygılar ve ideolojik sebepler gibi konulardaki araştırmalar karmaşık bir tablo ortaya çıkardı. Menderes'in Batı yanlısı ideolojisi ile Türkiye'nin güvenliği ve ekonomisine ilişkin dengeyi yakalamak için üç farklı vaka üzerinde çalışma yapıldı. Bu bağlamda, Amerika'nın Türkiye'ye yaptığı ekonomik yardımlar, Ankara ve Washington arasındaki kalkınma planlarına yönelik farklı yaklaşımları ortaya çıkarmaktadır. Türkiye-Sovyet ilişkileri ise hükümetin Moskova'ya yönelik tutumunun katı ideoloji üzerine olmadığını ve zaman içerisinde değiştiğini gösteriyor. Son olarak ise, Menderes Hükümeti'nin dekolonizasyon hareketlerine ve Üçüncü Dünya milliyetçiliğine karşı tavrı, ideolojinin Ankara'nın dış politikası üzerindeki yadsınamaz etkisini gösteriyor.