Deneysel siyatik sinir hasarı modelinde pioglitazonun etkilerinin değerlendirilmesi

Periferik sinir yaralanmaları, hasarlı sinire bağlı olarak çeşitli semptomlar gösteren, yaygın görülen ve ciddi sosyoekonomik sonuçları olan bir durumdur. Yaralanma ve rejenerasyon mekanizmaları hakkında çok fazla bilgi olmasına rağmen, tam işlevsel iyileşmeyi sağlayan güvenilir tedavi yöntemleri azdır. Bu çalışmada rat deney modelinde kompozit nanofiber ve sistemik verilen pioglitazon tedavisinin periferik sinir hasarı sonrası etkileri incelendi. Bu çalışmada 40 adet Wistar Albino Cinsi yetişkin erkek rat kullanıldı. Denekler her grupta 8 denek olmak üzere 5 gruba ayrıldı. Deneklerde fonksiyonel yürüme analizi değerleri, ışık mikroskobu çalışması, elektron mikroskobu çalışması ve S-100 değerlendirmesi yapıldı. Biyokimyasal olarak Native Tiyol, Total Tiyol, Disulfide, Disulfide/Native Tiyol, Disülfid/Total Tiyol, Native Tiyol/Total Tiyol, İMA(absu), Albumin, Tümör Nekroz Faktörü (TNF), İnterlökin-6 (IL-6), Total Antioksidan Seviye (TAS), Total Oksidan Seviye (TOS) sonuçları karşılaştırıldı. Fonksiyonel siyatik indeks sonuçlarında tedavi verilmeyen 2. grup ile kompozit nanofiber yöntemiyle tedavi verilen 3. grup (p:0.0259) ve intraperitoneal pioglitazon 4. (p:0,0098) grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu görüldü. Pioglitazon tedavisi verilen gruplarda fonksiyonel siyatik indeks değerlerinin, tedavi verilmeyen gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek olduğu görüldü. Oksidatif hasarı düzenlemede etkili Native Tiyol, Total Tiyol değerlerini pioglitazon tedavisi verilen gruplarda tedavi verilmeyen gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,0001). Oksidatif tarafa kaymayı gösteren Disulfid, Disulfid/Native tiyol düzeylerinin tedavi verilmeyen gruplarda anlamlı olarak yüksek olduğu izlendi (p<0,0110, p<0,0001). İnflamasyon belirteçlerinden TNF değerlerinin Pioglitazon tedavisi alan gruplarda anlamlı düştüğü görüldü (p<0,0001). Pioglitazon tedavisi alan gruplarda aksonal hasarın tedavi verilmeyen gruplara göre daha az olduğu ve S-100 ekspresyonlarının Schwann hücrelerinde, tedavi verilmeyen gruplara göre daha yoğun olduğu görüldü. Pioglitazon tedavisi verilen gruplarda fonksiyonel siyatik indeks değerlerinin kontrol grubuna yakın bulunduğu, tedavi verilmeyen gruplarda fonksiyonel siyatik indeks değerlerinde bir düzelme olmadığı izlenmiştir. TNF, Native Tiyol, Total Tiyol, disulfid, IMA, Albumin, TAS, TOS, Disulfid/Native tiyol, Disulfid/Total tiyol sonuçlarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Sistemik ve kompozit nanofiber yöntemi ile verilen pioglitazon tedavisinin, travmatik periferik sinir hasarı tedavisinde anlamlı olarak faydalı olduğu ayrıca kompozit nanofiber yöntemi ile verilen ilacın sistemik verilen ilaca göre daha iyi sonuçlar verdiği sonucuna ulaşılmıştır.