Design and implementation of bi-directional audio and video conferencing based on web real-time communication

Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca, İnternet Mühendisleri Görev Gücü (IETF) ve Dünya Çapında Web Konsorsiyumu (W3C) yeni bir standart oluşturdu ve buna Web Gerçek Zamanlı İletişim (WebRTC) adını verdi. Bu standart, tarayıcılar ve web kullanıcıları arasında doğrudan ses, video ve veri bağlantıları kurmak için standart bir mekanizmadır. Bununla birlikte, sinyalleşme mekanizmaları ve protokolleri bunun bir parçası olarak görmez, bu da WebRTC'de en çok uygulama problemini sinyalize eder, çünkü sinyalleşme meslektaş tespiti sürecinde standarttır. Eş tespiti işlemi, eşleri belirler ve aralarındaki iletişimi yerel veya geniş alan üzerinden veri alışverişi için koordine eder. Bu tez aynı anda ve aynı sunucuyla aynı anda iki yönlü ve / veya tek yönlü video konferansı sağlamak için WebRTC sesli ve görüntülü konferans oluşturma ve geliştirme üzerine yoğunlaşmıştır. Ayrıca, (WebRTC) Yerel Alan Ağı (LAN) ve Geniş Alan Ağı (WAN) üzerinden birçok teknik ve yöntem kullanarak uygulayabiliriz. Bu nedenle kontrol, bağlantı, aç ve varsayılan soketi açarken kullanılırdı. Daha iyi sesli ve görüntülü konferans yapmak için uygulamanın esnekliğini ve uyarlanabilirliğini artırmak için adımlar fiziksel olarak uygulandı. Ayrıca, bu prosedür, Çok Noktalı Kontrol Ünitesi (MCU), Flash veya NAT (TURN) sunucuları etrafındaki Röleleri Kullanarak Geçiş gibi harici sinyal sunucularını veya ekipmanlarını kullanmaya gerek kalmadan video konferansı destekler. Bu araştırmanın metodolojisi aşağıdaki gibidir: 1. İki eş arasında iki yönlü video konferansı için ve tek yönlü topolojiye dayalı olarak Node.JS sunucusuna dayalı bir sinyal kanalı uygulanacak ve kurulmalıdır. 2. CPU ve bant genişliği tüketiminin bu araştırmada oluşturulan uygulamanın performansını etkilemediği açıktır. 3. Deneyim Kalitesini (QoE), bant genişliği tüketimini, Gerçek Zamanlı Protokolü (RTP) ve CPU performansını değerlendirmek. Bu nedenle, WebRTC video konferansında herhangi bir kaynak kısıtlaması olup olmadığını kontrol etmek için JavaScript programlama kullanılarak belirli bir ortam yaratılmış ve incelenmiştir. Aynı şekilde, WebRTC ile İnternet Üzerinden Ses Protokolü (VoIP) ve evrensel WebRTC uygulaması (AppRTC) arasında bir karşılaştırma yapıldı. Bu tez, simpleks topoloji ile bir WebRTC iki yönlü sesli ve görüntülü konferansın nasıl kurulacağı ve tek bir sunucu ve kaynak kullanımının sınırlandırılması konusunda daha fazla anlayıp öğrenmek isteyen araştırmacıların desteğine katkıda bulunacaktır.