Yabancı dil eğitiminde kültürlerarası iletişimsel yeterliliğinin harmanlanmış öğrenme yoluyla geliştirilmesi ve uygulanması

Yabancı dil öğreniminde, kültüre yönelik yeni yaklaşımlar onu yerli konuşmacı normlarıyla değil, kültürlerarası konuşmacı normlarıyla tanımlar. Kültürlerarası konuşmacı, kendisinden kültürel veya dilsel olarak farklı diğer insanlarla etkili ve uygun biçimde iletişim kurabilen kimse olarak tanımlanır (Byram, 1997; Fantini, 2006). Yabancı dildeki yeterlik, etkili ve uygun iletişimin yalnızca bir tarafını temsil eder. Diğer tarafta, (dünya ve genel iletişim süreçlerine yönelik) bilgi, (keşfetme ve iletişim kurmaya, yorumlama ve ilişkilendirmeye yönelik) beceriler, (açıklık, merak ve empati gibi) tutumlar ve (kritik kültürel farkındalık ve eleştirel öz-farkındalık ve yansıtma gibi) farkındalıklar yer alır. Bu bileşenlerin uygun kompozisyonu ve birlikte yönlendirilmesi kültürlerarası iletişimsel yeterlik (KİY) olarak tanımlanan fenomeni oluşturmaktadır. KİY'i tanımlayan ve kavramsallaştıran çeşitli çalışmalar ve modeller bulunmaktadır. Bu modellerden bazıları bileşenleri tanımlarken, bazıları KİY'in çeşitli boyutların kombinasyonuyla nasıl birlikte yönlendirildiğini göstermektedir. Başka bir grup model de onun nasıl geliştiğini açıklar. Bu modellerin ortak noktası yüz yüze gerçek zamanlı etkileşimin kaçınılmazlığı ve kişinin etkileşime girdiği toplumun üyeleri tarafından belirlenen kültürel olarak kabul edilmiş davranışlara uyum sağlaması ve onlara entegrasyonudur. Bir diğer ortak nokta, tolerans, farklılıkların kabulü, bireysellik, ve diğer kültürlere açıklık gibi tutumsal davranışların KİY için gereklilik olarak kabul edilmesidir. İlk bakışta bu gerekçeler makul görünmektedir, ancak KİY'e yönelik sosyopolitik ve sosyokültürel varsayımlarına dayanan bazı sınırlamalar mevcuttur. Bu çalışma bu sınırlamaların üstesinden gelmeyi amaçlamaktadır. İlk olarak, bu çalışma tüm kültürlerarası etkileşimin yüz yüze çevrelerde gerçekleşmeyebileceğini ve coğrafi olarak dağınık ve kültürel olarak çeşitli şeklinde (CODKOÇ) tanımlanan bazı öğrencilerin yüz yüze gerçek zamanlı etkileşim için fırsatları olmayabileceğini varsaymaktadır. Dahası, bazı modellerde sınıf, saha çalışması (öğrenci hareketliliği gerektirir), ve bağımsız öğrenme olarak tanımlanan öğrenim yerleri bu grup öğrenciler için mevcut olmayabilir. İkincisi, bu öğrenciler yerel kültürel bakış açılarından dolayı kültürel repertuvarlarında gerekli görülen bazı tutumlara sahip olmayabilirler. Üçüncüsü, bu öğrenciler için ilk iki varsayımla ilişkili olarak KİY'in tanımı ve kavramsallaştırılması ile kazanım ölçütleri önceki modellerinkinden farklı olabilir. Bu varsayımlara dayanarak, bu çalışma coğrafi olarak dağınık ve kültürel olarak çeşitli şeklinde tanımlanan öğrenciler için KİY'i Delphi tekniği ile yeniden tanımlayıp kavramsallaştırarak kültürlerarası perspektiften yeni bir çerçeve oluşturmayı amaçlamaktadır. Ayrıca KİY ilerlemesini izlemek isteyen öğretmenler ve öğrenciler için güvenilir bir öz değerlendirme envanteri sağlayarak KİY'in kazanım ölçütlerini tanımlamayı amaçlamaktadır. Daha sonraki bir aşamada, çalışma, teleişbirliği ve KİY ile ilgili önceki çalışmalarda önerilen etkinlikleri geliştirilen çerçeveye uyarlayarak, bu öğrencilerin dil öğrenimi ve kültürlerarası farkındalık için Moodle platformunda iş birliği içinde bulunduğu bir harmanlanmış öğrenme programı sunmaktadır. Çalışma, veri toplamak için Delphi tekniği, faktör analizi ve deney-öncesi tasarımı kullanmaktadır ve hem nitel hem nicel yöntemlerle veri analizini gerçekleştirmektedir. Çalışma coğrafi olarak dağınık ve kültürel olarak çeşitli olan öğrencilere yönelik KİY'in tanımlanması, kavramsallaştırılması ve geliştirilmesi için çerçeveler sunmaktadır. Anahtar kelimeler: Kültürlerarası iletişimsel yeterlik, coğrafi olarak dağınık ve kültürel olarak çeşitli öğrenciler, çerçeve, harmanlanmış öğrenme,