Intercultural communication
109 theses under this subject heading
The role of intercultural competence in english language teaching
In addition to being skillful classroom teachers and competent users of foreign language teaching materials, teachers should also view foreign language teaching through an intercultural perspective. Teachers are now required to teach intercultural competence within and out of their classroom. Moreover, they are expected to have the ability to understand each other across all types of cultural barriers in order to make our societies work. That is why there is a real urgency for teachers that can promote and transfer intercultural competence through their work and adopt approaches to culture teaching. The purpose of this paper is to provide an introduction to the dimensions of intercultural competence and to serve as an encouragement for the future progress of different concepts of teacher training and teaching practice. Finally, it targets to reflect the preparedness of english language teachers to an intercultural challenge in the classroom and their openness to future training sessions on developing and using techniques to promote intercultural competence within their classroom.
CLIL technology for the formation of intercultural communicative competency on senior stages of profile school
Nowadays the approaches to learning foreign languages have changed. One of the effective approaches to teaching students a subject in a foreign language in Europe is the so-called Content-Language Integrated Learning (CLIL). It is often used to describe the method of teaching a subject content through a foreign language, the main purpose of which is to study the subject and master language skills in and recommended by the European Commission, as it enables students to study discipline and foreign language simultaneously. Besides, to learn a foreign language does not require additional hours in the curriculum, which contributes to the intensification of professional training in profile school. CLIL is an extraordinary approach to learning foreign languages which allows to solve many problems in the educational process. With proper consideration of all factors, the implementation of Content-Language Integrated Learning methodology allows: to significantly increase student motivation to learn foreign languages, to teach students to consciously and confidently use a foreign language in everyday communication; to broaden the horizons of students' knowledge, understand and respect other cultures and values; to prepare students for continuing education in their chosen specialty; to develop their critical cultural awareness, and to improve linguistic and intercultural communicative competence through the study of a foreign language. Keywords: Content and language integrated learning (CLIL), Intercultural communicative competence (ICC), Critical cultural awareness (CCA), Curriculum, Profile school.
Akademisyenlerin kültürlerarası farkındalıkları ile kültürlerarası iletişimsel yeterlikleri arasındaki ilişkide çok kültürlü eğitim tutumunun aracı rolü
Bu araştırmanın temel amacı, akademisyenlerin kültürlerarası farkındalıkları ile kültürlerarası iletişimsel yeterlikleri arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkide çokkültürlü eğitime yönelik tutumlarının aracı rolünü belirlemektir. Araştırmanın evreni, 2024-2025 akademik yılında üç kamu üniversitesine bağlı fakülte, yüksekokul ve meslek yüksekokullarında görev yapan akademisyenlerden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi bu üç kamu üniversitesinden 550 akademisyenden oluşmaktadır. Örneklem basit seçkisiz örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Araştırmanın verilerini toplamak için Kültürlerarası Farkındalık Ölçeği, Kültürlerarası İletişimsel Yeterlik Ölçeği ve Çokkültürlü Eğitim Tutumu Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Toplanan veriler, SPSS 27 programı ve aracılık analizi bu programa eklenen SPSS Makro PROCESS v4.2 ile analiz edilmiştir. Araştırmanın verileri betimsel analiz (aritmetik ortalama, standart sapma, yüzdelik vs.), parametrik fark analizleri (ANOVA, Bağımsız Örneklemler t-Testi) ve Hayes'in aracılık model tekniklerinden model 4'ü ile analiz edilmiştir. Bulgular, kültürlerarası farkındalık ve kültürlerarası iletişimsel yeterlik arasında pozitif yönde ve orta düzeyde anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Analiz sonuçları, çokkültürlü eğitim tutumunun bu ilişkide kısmi aracılık rolü üstlendiğini göstermiştir. Araştırmanın sonuçları, akademisyenlerin kültürlerarası yetkinliklerinin geliştirilmesine yönelik çabalarda, kültürlerarası farkındalık, kültürlerarası iletişimsel yeterlik ve çokkültürlü eğitim tutumu gibi bileşenlerin bütüncül bir şekilde ele alınması gerektiğini göstermektedir.
Developing intercultural communicative competence (ICC) based curriculum for tourism guidance departments
Intercultural communicative competence refers to the ability to interact with people from different cultures using a common language, in this case English. Culture has been incorporated in EFL courses to develop intercultural competence among L2 speakers of English. However, in ESP courses the integration of intercultural communicative competence is neglected due to various reasons. Among these reasons, the lack of a course curriculum specifically developed for the related profession, instructors' lack of knowledge and skills in subject area or language teaching pedagogy and lack of instructional materials that incorporate ICC could be listed. On the other hand, professions such as tourist guiding requires ICC more than other fields because tourist guides are constantly are subject to intercultural encounters. But, it is one of the fields where ICC is not emphasized sufficiently. Therefore, the main purpose of this study is to develop an ICC-based ESP course curriculum for tourist guiding bachelor's degree program students at Sinop University in Türkiye. To achieve this goal, a mixed-method approach was adopted as a research approach. Data were collected through ICC questionnaire, semi structured interviews with students and instructors, and a document analysis during the needs assessment stage. The findings obtained from piloting phase yielded the conclusion that the suggested course curriculum is appropriate for the target learners and it can benefit the development of ICC in ESP courses.
International students' second language pragmalingistic change, culture shock and social identity relation
This mixed-methods study explores the interrelationships among pragmalinguistic development, culture shock, and social identity of 40 international students in the Bridge to Academic Success in English (BASE) program at Renison University College affiliated by University of Waterloo. Data were collected using a questionnaire, discourse completion tests, and semi-structured interviews, and analyzed through SPSS, CCSARP coding manual used by Blum-Kulka et al., and thematic analysis. The findings suggest that participants experienced culture shock, as shown by the questionnaire, DCTs, and interviews. Pragmalinguistic development also improved, bringing participants closer to native speakers, as measured by the control group of Canadian undergraduate students. Participants reported decreased interpersonal stress over time, indicating the BASE program's positive impact on social identity. This study contributes to the literature on second language acquisition and cross-cultural communication, providing insights into the complex relationships among pragmalinguistic development, culture shock, and social identity of international students. Utilizing the CCSARP coding manual and thematic analysis provides rigor and credibility to the study's findings. This study's comprehensive approach distinguishes it from prior research that focused on a single aspect of international student experiences. Conducting the research in a particular cultural context offers a unique perspective on the international student experience at Renison University College. The study provides a nuanced and holistic understanding of the challenges international students face when adapting to new language and culture. These findings may assist educators, researchers, and practitioners in providing necessary support and resources to international students to succeed in their academic and personal growth.
Intercultural communicative competence, communication apprehension and willingness to communicate levels of English language instructors
This study aims to examine the Intercultural Communicative Competence (ICC), Communication Apprehension (CA) and Willingness to Communicate (WTC) levels of English language instructors and if there is any relationship among these constructs. The study also explores whether there is a relationship between demographic factors and the aforementioned constructs. Based on these purposes, data of the study which a quantitative method design were collected from a total of 108 English language instructors working at the School of Foreign Languages of 8 different universities in Turkey. Data analyses revealed that English language instructors had average ICC, CA and WTC. In addition, ICC, CA and WTC of English language instructors were significantly correlated. Regarding the demographic factors, it appeared that age, gender, years of teaching, educational background and time spent in a foreign country had no statistically significant effect on ICC, CA and WTC levels of English language instructors. Nevertheless, a noteworthy outcome related to the amount of time spent in a foreign country was that as the amount of time spent in a foreign country increased the mean values of Intercultural Communicative Competence increased while the mean values of Communication Apprehension decreased. Overall, the study puts forward significant implications for language teacher education departments, professional development programs, curriculum developers, language teaching institutions and language teachers.
English language instructors' perceptions of intercultural communicative competence in a multicultural context: A suggested model
With the improvements and developments brought about by the globalization, intercultural communicative competence has been gaining more interest and importance. As in all communicative activities, language, especially the foreign language, plays an essential role in intercultural communication. Intercultural communicative competence has been recognized by Common European Framework of Reference for Languages along with foreign language teaching curricula and textbooks. In this phenomenological study, it is aimed to document and study the experiences and perceptions of instructors teaching English abroad regarding the culture and intercultural communicative competence (ICC), and the place and application of these in the foreign language education. Mixed method data collection process is used in this study; a questionnaire, a scale, semistructured interviews and focus group interviews are used to collect data from 64 participants. Descriptive statistics and thematic analysis are used to process the data through the guidance of preexisting ICC models. Analysis of the data indicates associations and concepts overlapping with preexisting models of ICC, along with new insights on components of ICC and requirements of ICC development for English language instructors working in a multicultural context. Findings reveal participants insights about possible modifications to the existing ICC models, and the essential components of training programs for ICC development.
Kültürlerarası anlayış ve iletişim konusunda eğitim almış çalışanların kültürel duyarlılıkları üzerine bir araştırma
Küreselleşen dünyamızda, çeşitli uluslardan insanlar birlikte yaşayabilir ve çalışabilir. Farklı kültürden insanların birbirleriyle etkileşime geçmesi ve birbirlerine daha bağımlı hale gelmesi sonucunda, insanlar etkili kültürlerarası iletişim sağlamak için kültürlerarası iletişimin ne kadar önemli olduğunu yeniden düşünmeye zorundadırlar. Bu, kültürel farklılıklara dair farkındalık geliştirmekle ve diğer insanların kültürlerine saygı duymak için bazı davranışları değiştirmekle mümkündür. Bu araştırmanın amacı kültürlerarası anlayış ve iletişim konusunda alınan eğitim ile kültürlerarası duyarlılık arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın katılımcıları, Dünya Gençlik Gemisi Programının geçmiş katılımcısı olup olmadığı; eğer geçmiş katılımcısı ise kültürlerarası anlayış eğitimini alıp almadıkları ve genel olarak önceden kültürlerarası iletişim konusunda eğitim alıp almadıklarına göre gruplara ayrılmıştır. Tüm katılımcıların doldurduğu ölçek sonucunda elde edilen veriler incelenmiştir. Farklı uluslardan iş hayatında olan insanların katıldığı bu çalışma ile birlikte bireylere kültürlerarası anlayış ve iletişim konusunda eğitimler verilmesinin faydalarına daha derin bir bakış sağlanmıştır. Anahtar Kelimeler 1. Kültür 2. Kültürlerarası Anlayış 3. İletişim 4. Kültürlerarası İletişim
Kültürler arası iletişim ve afişte illüstrasyon kullanımı
Toplumlar ürettikleriyle kendi kültürlerini oluştururlar. Maddi ve manevi değerler, farklı iklimler, farklı toprak yapıları, farklı inançlar ve buna benzer etkenler birçok topluma kendi kimliklerini kazanmasını sağlamaktadır. Toplumsal ihtiyaçların söz konusu olduğu noktada kimlikler birbirleri ile iletişime geçmektedirler. Kültür adını verdiğimiz kimliklerin sahip olduğu farklılıklar, iletişim sürecinde farklı ifade biçimleri ile benzerliklere dönüştürülmektedir. Çünkü her toplumun kendi içinde kültürel değerleri olan ortak konuları bulunmaktadır. Beslenme, giyinme, para kazanma ve buna benzer birçok konu kültürler arası iletişim içinde yer alan ortak noktalardır. Sosyal içerikli bu konular yüzyıllardır tasarımcılar tarafından resmedilerek görsel iletişim dili olarak günümüze kadar devamlılığını sürdürmüş ve günümüzde de devam etmektedir. Amaç en kısa zamanda var olan mesajın hedef kitleye ulaştırılmasıdır. Yazı bu bağlamda toplumlara göre farklı özelliklere sahip olduğu için görselin gerisinde kalmaktadır. Rollo May'in de dediği gibi "Görme sözcüklerden önce gelmektedir." Bu bağlamda illüstrasyon kültürel farklılıklar içerisinde kültürlerarası iletişimi sağlayan görsel iletişim dilidir. Toplam dört bölümden oluşan bu tezin birinci kısmında; tezin problemi, amacı, yöntemi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde kültür, iletişim ve illüstrasyon terimlerinin tanımı, tarihsel gelişimi, işlevselliği, birbirleri ile olan ilişkileri ve iletişim aracı olan afiş üzerinde kullanımından bahsedilmiştir. Üçüncü kısımda ise, Poster For Tomorrow afiş yarışması hakkında genel bilgi verilmiş, yarışmayı düzenleyen organizasyon ve jüri üyeleri belirtilmiştir. Organizasyonun 2012 yılında düzenlemiş olduğu "A Home For Everyone (Herkes İçin Bir Ev)" konulu afiş yarışmasında jüri tarafından seçilen 100 afiş içinde illüstrasyon kullanılan afişler incelenmiştir. Son bölüm olan sonuç kısmında ise tez çalışmasına genel bir özetle bakılmış ve bu çalışmayla var olan ve ortaya çıkan durumlardan bahsedilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kültür, Kültürler Arası, İletişim, İllüstrasyon, Afiş
Türk televizyon kanallarında global ölçekli gerçeklik televizyonu program formatlarının yapım yayın süreçleri ve format glokalizasyonu
Kitle iletişim araçları içerisinde büyük önem arz eden televizyon, geleneksel medyanın en güçlü karakterlerindendir. Öyle ki, 1950'li yıllardan itibaren iletişim ve reklam (pazarlama) sektörünün vazgeçilmez parçası olmuştur. İşbu bağlamda gün geçtikçe ilerleyen ve yayıncılık yelpazesini genişleterek yüzlerce kanalı bünyesinde barındıran televizyon, hedef kitlesine sunduğu programlarla sosyolojik yapılarda psikolojik etkileşimler yaratarak etkisi günümüzde halen devam eden bir iletişim kahramanı olmuştur. Televizyonun bu gücü, beraberinde yeni yayın formatlarını izleyiciye sunma isteği ve mecburiyeti doğurmuştur. Akabinde, yerli ve yabancı birçok kuşak programı formatı hayata geçirilmiş ve halkın beğenisine sunulmuştur. Uluslararası medya ve iletişim sektörü pazarında kendini ispat etmiş ve izleyici kitlenin beğenisi doğrultusunda yayınlandığı ülkelerde nicel tatmin sağlamış (yüksek reyting almış) formatlar ülkemizde de denenmiş ve halen uyarlanarak yayın hayatına geçirilmeye devam etmektedir. Televizyonun yayın akışı planlamalarına göre gündüz kuşağı (Off Prime Time), akşam kuşağı (Prime Time), geç akşam kuşağı (Late Prime Time) gibi kuşak dilimleri bulunmaktadır. Formatlar, bu kuşak dilimlerinin yayın saatlerini kapsayan süre içerisinde ekran başında olacağı tahmin edilen izleyici hedef kitlenin yaş, cinsiyet, eğitim durumu, maddi statüsü gibi kriterleri göz önünde bulundurularak hazırlanır. Ülkelerin demografik yapılarına göre şekillendirilebilen global ölçekli TV program formatları belirli şematik oluşumlar üzerinden hazırlanmaktadır. Yapısal ve tasarımsal birçok dengenin iç içe geçirilerek hazırlandığı bu formatlar ülkelere servis edilebilmekte ve tüm dünya televizyonlarında yayınlanabilmektedir. Formatların gelenekselleştirilmesi ve içerik olarak toplumsal formun sosyolojik yapısına uyarlanabilmesi işi profesyonel bir ekip çalışması gerektirmektedir. Yapım, teknik, editoryal gibi kadroların oluşturduğu ekipler, senkron biçimde yazılı ve görsel birçok özverili çalışma doğrultusunda televizyon programlarını yayın hayatına geçirmektedirler. Bir televizyon programının yayın hayata geçirilmesi; medya ve hedef kitle araştırması, format tasarlama ve oluşturma, satın alma, ekip kurma, planlama, uyarlama, bütçe çalışmaları, görsel tasarım işlemleri, reji ve teknik kurumlar, içerik üretimi, karakter figürlerini konumlandırma, yayınlama vb. olmak üzere kendi iç dinamikleri açısından gerçek bir planlama gerektiren zorlu bir süreci kapsamaktadır. Global formatların kültürlere uyarlanma ve dönüşüm işlemi ''glokalizasyon'' olarak adlandırılmaktadır. Anahtar Kelimeler: TV program formatları, reality show programları, program kuşakları, glokalizasyon, medya araştırmaları.
A study on the impact of translators' intercultural competence on customer-perceived quality
The objective that culture may be included in the translation process was introduced with the 'cultural turn' in translation studies, highlighting the notion of "translation as intercultural communication". Knowledge of culturally specific textual and discourse conventions and applying this knowledge in the process of translation is the essence of intercultural competence. The identification of translation competence of EMT Competence Framework integrates intercultural competence with the essential skills of a translator by its approach emphasizing that a translator knows how to "translate and mediate in specific intercultural contexts". Researching the concrete results of Intercultural competence with interdisciplinary approaches is significant to highlight the role of the translator in perception of products and services. In this study, it is aimed to investigate the impact and outcomes of the translator's intercultural competence in the means of customer-perceived quality. Among the people living in Turkey who do not speak Turkish, 26 individuals who were determined by convenience sampling method were interviewed. The data collected through the face-to-face interviews revealed that the intercultural competence of a translator significantly affects the customer-perceived quality, and in the lack of intercultural competence, the consumer has negative impressions and avoids purchasing products or services.
Intercultural communication in the third space: In-betweenness and hybridity in migrant women writers' transnational fictions
This study underscores the transformative impact of migration and considers transnational fiction by im/migrant women writers as a source for Intercultural Communication research. Chapter 1 opens with the notion of "transnationalism" in migration research and distinguishes between transnational writing and cognate terms with reference to American literary studies. In addition to transcending national boundaries as finished products, transnational works take, as their main theme, various forms of border-crossing, intercultural contact, and cross fertilization. They feature linguistic hybridity to signal cultural hybridity and in-betweenness. In its more general sense, hybridity involves mixing and blending. However, if one emphasizes the process, which involves negotiating world views and values across cultural boundary lines, hybridity becomes a more elusive concept. Intercultural encounters occur in power networks, and the accompanying hybridization challenges participants differentially. I insist that Intercultural Communication inquiry on culture and identity, two key terms in the field, turn to literary texts and consider how they represent hybridity and in-betweenness. Chapter 2 proposes a tool kit to read transnational fictions from the perspective of Intercultural Communication. Chapter 3 analyzes Saffron Dreams by Shaila Abdullah and The Night Counter by Alia Yunis. Chapter 4 explores hybridity and in-betweenanes in Across a Hundred Mountains by Reyna Grande and Return to Sender by Julia Alvarez. Chapter 5 juxtaposes the findings and considers the ways in which Intercultural Communication can use transnational fiction as a rich source for intercultural communication research. I propose Literary Intercultural Communication as a new research area within Intercultural Communication inquiry.
Çok kültürlü yeterlik algısı, sosyal empati, sınıf yönetim becerileri ve kütürlerarası iletişim kaygısı arasındaki ilişkilerin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı okul öncesi öğretmenlerinin çok kültürlü yeterlik algıları, kültürlerarası iletişim kaygısı, sosyal empati ve sınıf yönetimi becerileri arasındaki ilişkileri ortaya koymaktır. Nicel olarak desenlenen bu araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, rastgele örnekleme yöntemiyle seçilen 400 okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Çalışmada kullanılan ölçekler: Çokkültürlü Yeterlik Algıları Ölçeği (ÇKYAÖ), Sosyal Empati Ölçeği (SEÖ), Okul Öncesi Öğretmenleri İçin Sınıf Yönetim Ölçeği ve Kültürlerarası iletişim kaygısı ölçeğidir. Araştırma sonucunda, okul öncesi öğretmenlerinden elde edilen verilere dayalı kurulan yapısal eşitlik modeline göre sosyal empati becerileri, kültürlerarası iletişim kaygısı aracılığı ile öğretmenlerin çok kültürlü yeterlik algısını anlamlı bir biçimde yordadığı tespit edilmiştir.
Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kültürel etkileşim: Konuşma motivasyonu, öz yeterlik inancı, kaygısı ve sosyokültürel uyum üzerine yarı deneysel bir araştırma
Bu araştırma, kültürel etkileşim etkinliklerinin yabancı dil olarak Türkçe öğretimi öğrencilerinin konuşma motivasyonu, konuşma öz yeterlik inancı, konuşma kaygısı ve sosyokültürel uyum değişkenleri üzerindeki etkilerini test etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma, nicel desenlerden olan yarı deneysel desenler altındaki öntest-sontest eşleştirilmiş karşılaştırma gruplu desen ile yürütülmüştür. 27 kişili deney ve 25 kişili karşılaştırma grubuna sahip olan araştırmada nicel veriler için Türkçeyi İkinci Dil Olarak Öğrenenler için Konuşma Motivasyonu Ölçeği, Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenler için Konuşma Öz Yeterlik Ölçeği, Türkçe Öğrenen Yabancılar için Konuşma Kaygısı Ölçeği ve Sosyokültürel Uyum Ölçeği kullanılmışken nitel veriler içinse araştırmacılar tarafından geliştirilen Kültürel Etkileşim Etkinlikleri Değerlendirme Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 29 programıyla analiz edilmiştir. Toplam 1 ay içinde, 9 gün ve 15 etkinlik olmak üzere gerçekleştirilen müdahale sonucunda oluşan nicel ve nitel bulgular grafik ve tablolarla gösterilmiştir. Çalışma sonunda kültürel etkileşim etkinliklerinin; konuşma öz yeterlik inancı ve konuşma kaygısı değişkenleri üzerinde olumlu yönde, orta ve büyük etkilere sahip anlamlı sonuçlara ulaştığı saptanmışken konuşma motivasyonunda yetersiz, sosyokültürel uyumda ise anlamsız etkiye sahip olduğuna dair sonuçlar alanyazına kazandırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre öneriler sunulmuştur.
Pre-service English teachers' perceived levels of and perceptions on intercultural communicative competence
Nowadays, intercultural communicative competence (ICC) gains importance in this globalized world, and ultimately in foreign language education. Teachers' perspectives on intercultural communicative competence are one of the research areas in the field. Hence, this study aimed to investigate pre-service English teachers' intercultural communicative competence level and their perspectives on ICC in English as a Foreign Language (EFL) setting. The participants were 130 preservice English teachers studying at a major state university in Turkey. Intercultural communicative competence questionnaire (ICCQ) and semi-structured interviews were applied to find out participants' level of ICC and their perspectives on ICC. The data analysis was carried out through statistical analysis and content analysis. The results showed that participants had high levels of ICC and there was not a statistically significant difference between freshman and senior students' perceived level of ICC. While there was a statistically significant difference in participants' ICC levels with regard to gender, there was not a strong correlation between their ICC levels and academic achievement. Pre-service English teachers' understanding of ICC was limited and they generally defined it based on attitudes. They were aware of the importance of ICC in foreign language education. They perceived the place of ICC in teacher education inadequate and highlighted the necessity of ICC in teacher education. They provided suggestions such as including courses integrating ICC and infusing student-exchange programs to promote ICC in teacher education. Implications were provided for pre-service teachers, teacher trainers, in-service teachers and material designers to develop foreign language learners' ICC. Keywords: intercultural communicative competence, pre-service English teachers' perspectives, foreign language teaching, culture, EFL setting
Orientations to interculturality in a task enhanced virtual exchange setting: A multimodal conversation analysis study
Virtual exchange practices are steadily gaining importance in the academic world. These practices are echoed in foreign language pedagogy along with its merits to interculturality. Through virtual exchange, foreign language learners have had the opportunity to interact with people in their target language and expose to intercultural communication. However, because the majority of the studies have primarily relied on retrospective data, the actual interaction in virtual exchange, which requires closer analysis, remains a gap. In addition, while there is an overemphasis on emerged cultural differences in intercultural communication studies, few studies have investigated the cultural similarities in these interactions. To address these gaps in both fields, the emic perspective of conversation analysis methodology is applied to a task-enhanced virtual exchange setting. It is aimed to document the emergence of interculturality in this video-mediated interaction and how the participants orient to this with which resources while engaging in a series of (intercultural) tasks. The data includes 10 hours of screen recordings of one virtual exchange partner (VEPs) paired as Tunisian – Turkish. The qualitative analyses revealed that the participants display orientations to interculturality. These orientations are mostly displayed through utterances of similarity and/or difference. The findings contribute to growing literature on intercultural communication by (a) maintaining the view that interculturality is a dynamic notion in a virtual exchange setting, too and (b) challenging the overemphasis in these studies related to the cultural differences by documenting mutually constructed cultural similarities. Drawing on the findings, implications are provided for virtual exchange and intercultural education.
Yabancılara Türkçe öğretiminde kültürlerarası iletişim ve mikro saldırganlık
Disiplinler arası çalışmalar, farklı alanlara ait bilgilerin bütünleşmesi ve bilimsel zenginlik açısından oldukça önemlidir. Yabancılara Türkçe öğretimi sahasında da farklı disiplinlerin ortaklığı ile yürütülen çalışmalar alana yeni bakış açıları kazandıracaktır. Uluslararası öğrenci hareketliliği her geçen yıl artmaktadır ve bu hareketlilik önemli bir kültürel etkileşim alanı oluşturmaktadır. Bu etkileşimin en yoğun gerçekleştiği mekânlar da dil öğretim sınıflarıdır. Yabancılara Türkçe öğretimi sahasında kültürlerin karşılaşma alanları olan dil öğretim sınıflarındaki kültürlerarası iletişim ve etkileşim, üzerinde önemle durulması gereken hususlardan biri olarak karşımızda durmaktadır. Dil, iletişim kurmanın yanında kültürel kodları taşır ve aktarır. Dil öğretiminin temel dil becerilerini geliştirmenin yanında kültürlerarasılığı sağlayan bir işlevi de vardır. Dil öğrenicilerinin gerek bireysel gerekse ulusal kültürel kodları, doğal olarak çok kültürlü bir ortamı meydana getirmektedir. Bu çok kültürlülüğü oluşturan ırk, milliyet, cinsiyet, dil, din gibi pek çok toplumsal yapı; aynı zamanda bireylerin toplumsal yaşam içinde kimliklerinin oluşmasını sağlayan gruplar ve aidiyetlerdir. Bu kimlikler, farklılıkları da beraberinde getirmekte ve zaman zaman kültürel çatışmalara da zemin hazırlayabilmektedir. Günümüzde ırksal temelli ayrımcılıklar ile ilgili düşüş olduğu ve aynı zamanda konu hakkında artan farkındalıklar görülse de ayrımcı, cinsiyetçi ve ötekileştirici davranışların kaybolmadığı; sadece şekil değiştirdiği de gözlemlenmektedir. Mikro saldırganlık olarak adlandırılan bu ayrımcı ve ötekileştirici davranışlar sınıf içi iletişimi engelleyerek dil öğrenimi ve öğretiminin önündeki en büyük bariyerlerden biri olabilmektedir. Bu çalışma, sınıf içi iletişim bağlamında öğrenici-öğretici veya öğrenici-öğrenici arasında görülmüş veya görülebilecek mikro saldırgan davranışlar ve bunların dil öğrenme sürecine etkilerini tartışmaktadır. Öncelikle "mikro saldırganlık" olgusunu tanımlayabilmek amacıyla alan yazın incelemesi yapılmış ve mikro saldırganlığın göstergesi olabilecek davranışlar belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma, karma yöntem araştırma tekniğine uygun olarak desenlenmiştir. Çalışmanın sonucunda; oryantasyon programları ile öğrenicilerin kültürel adaptasyon sürecinin hızlandırılması, dil öğretim merkezlerinde rehberlik servislerinin kurulması, öğreticilerin eğitimi ve farkındalıklarının artırılması konusunda yeni düzenlemeler yapılması, aracılık kavramının uygulamaya geçirilmesinin yanında dil öğretim materyalleri ile öğretimde kullanılan sosyal medya uygulamalarının da mikro saldırgan unsurlar içermemesi gerektiği tespit edilmiştir. Anahtar Sözcükler Yabancılara Türkçe öğretimi, mikro saldırganlık, kültürlerarasılık, sınıf içi iletişim, karma yöntem.
Spanish as a foreign language and digital storytelling: An intercultural approach
Learning a foreign language is a story full of intercultural encounters. Through Digital Storytelling, the purpose of this work was to understand cultural identities in a Spanish as a foreign language class with Turkish students from the English Interpreting and Translation Department of Hacettepe University, in Ankara, Turkey. This work created the "Different Wor(l)ds" workshop and described its different stages. The experience's strengths, weaknesses and the five digital stories produced on that day were outlined. Also, the participants' interactions and level of interculturality with field notes and an in-depth interview were analyzed. Students with a higher level of intercultural competence showed a higher understanding and use of Spanish during the workshop and in their digital stories.
The predictors of intercultural communicative competence in Turkish and Kazakh settings: Academic self-concept and L2 motivational self-system
The aim of the present study was to determine Kazakhstani and Turkish pre-service teachers' level of Intercultural Communicative Competence (ICC), academic self-concept and L2 motivational self-system and to investigate the nature of relationship among these constructs. To do so, the study followed the paradigm of sequential exploratory mixed methods research, in which the data were collected through questionnaires and semi-structured interviews. ICC scale developed by the researcher, Academic Self-Concept Scale (Liu & Wang, 2005) and L2 Motivational Self-System Scale (Taguchi et al., 2009) were administered to pre-service ELT teachers in Kazakhstan and Turkey. Two groups of participants involved in the study: pre-service ELT teachers (N=314) from Turkey took part in the pilot study and pre-service ELT teachers from Kazakhstan (N=307) and Turkey (N=258) participated in the main study. To analyze the quantitative data descriptive statistics, correlation, regression analyses and content analysis were used. The results indicated that pre-service ELT teachers in Kazakhstani and Turkish educational contexts had high levels of ICC, academic confidence and academic effort, ideal L2 self, ought to L2 self and attitudes to learning English. Further results revealed that statistically significant differences existed between Kazakhstani and Turkish pre-service teachers in terms of their level of ICC, academic confidence and ought to L2 self-guide. Regression analyses revealed that while the best predictor of Kazakhstani pre-service ELT teachers ICC was academic confidence, Turkish pre-service ELT teachers ICC was best predicted by their ideal L2 self.
Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Arap öğrencilerin kültürel uzaklık algıları ile kültürlerarası iletişim kaygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi
İnsan fıtrat olarak sosyal bir varlıktır. Ayrıca teknolojinin gelişmesiyle birlikte dünya küçük bir köy haline gelmiştir. Dünyada çeşitli sebeplerden dolayı insanlar birbiriyle iletişim kurmak zorundalar. Bu da dil öğrenme ihtiyacını doğurmuştur. Bir toplumun dilini öğrenirken o toplumun kültürünü de öğrenmek gerekmektedir. Toplulukta kişilerarasında ve farklı yerlerde bazı kişiler rahatlıkla iletişim kurarken diğerleri ise bazı sebeplerden dolayı iletişim kurma kaygısı yaşarlar. Bu araştırmanın amacı, yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Arap öğrencilerin kültürel uzaklık algıları ile kültürlerarası iletişim kaygıları arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Bu çerçevede Türkiye'de üniversite eğitimi alan 2.105 Arap öğrenciye ulaşılmıştır. Bu öğrencilerin yaşları 20 ile 40 arasında değişmektedir. McCroskey (1982) tarafından geliştirilen ve Dünya'da birçok araştırmacı tarafından da kullanılan "Kültürler Arası İletişim Kaygısı Ölçeği" ve Bektaş (2004) tarafından geliştiren "Kültürel Uzaklık Ölçeği" ilgili öğrenci grubuna uygulanmıştır. Araştırma verileri toplandıktan sonra öncelikle betimsel analize tabi tutulmuş ardından ilişkisel ve regresyon analizleri yapılarak elde edilen sonuçlar yorumlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; Türkçe öğrenen Arap öğrencilerin kültürel uzaklık algısı ile kültürlerarası iletişim kaygıları arasında düşük düzeyde pozitif (0,108) ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (p < 0,01). Bu bulgular öğrencilerin kültürel uzaklık algısı arttıkça kültürlerarası iletişim kaygılarının da arttığını göstermektedir. Sonuç olarak araştırma sonuçlarına dayanarak kültürel uzaklığın Arap öğrencilerin kültürlerarası iletişim kaygıları üzerinde etkili olduğu söylenebilir.
The effects of intercultural development activities on the development of intercultural competence of foreign language learners
This study investigates the impact of a structured intercultural development program on high school students' intercultural competence, with a focus on four key dimensions: cultural intelligence, intercultural sensitivity, intercultural awareness, and intercultural effectiveness. The research involved 80 students, divided into experimental and control groups. Over the course of a semester, the experimental group engaged in 18 activities designed to promote intercultural understanding, including role-playing, group discussions, collaborative problem-solving, and reflective journaling. The study employed a mixed-methods approach, using both quantitative and qualitative data to assess changes in students' intercultural competence. Cultural Intelligence Scale, Intercultural Awareness, Sensitivity, and Effectiveness Scales were used to collect quantitative data. Pre-test and post-test results demonstrated significant gains in the experimental group's intercultural competence compared to that of the control group in terms of their intercultural sensitivity, awareness, and effectiveness, as well as in the cognitive, motivational, and behavioral components of their cultural intelligence. The quantitative findings revealed that these students showed a marked improvement in their ability to understand and adapt to different cultural contexts, engage in culturally appropriate behavior, and interact with greater confidence in cross-cultural settings. In contrast, the control group, which did not participate in such intercultural activities used in the experimental group, showed little to no improvement. The qualitative data, collected through student journals and focus group interviews, provided additional insights into the students' experiences during the program. The students reported increased awareness of their own cultural biases and stereotypes, a greater openness to cultural diversity, and improved communication and empathy skills. Many students noted that the activities encouraged them to reflect on their assumptions about other cultures, helping them to develop a more inclusive and globally-minded perspective. The role-playing and group discussions were particularly effective in prompting critical thinking and facilitating deeper engagement with intercultural issues. The findings underscore the value of experiential and reflective learning in promoting intercultural competence, suggesting that such activities can be effectively integrated into the curriculum to foster more culturally aware and empathetic students. By providing opportunities for students to engage in hands-on, interactive learning experiences that challenge their existing perceptions, educators can help develop the skills necessary for thriving in an increasingly globalized world. The results of the study have important implications for curriculum design, advocating for the inclusion of interdisciplinary and culturally relevant activities that promote not only knowledge of other cultures but also self-reflection, empathy, and communication skills. Future research could explore the long-term impact of intercultural development programs on students' personal and academic growth, as well as how such initiatives can be adapted to different educational levels and cultural contexts. Additionally, studies that compare various pedagogical approaches to intercultural competence—such as immersion experiences, virtual exchanges, or service learning—could further enhance our understanding of effective strategies for developing globally competent learners.
Televizyon ve batı dillerinin Türk diline etkileri
OZEJT "Televizyon ve Batı Dillerinin Türk Diline Etkileri" adlı çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kültür ve iletişim kavramlarının tanımları yapılmış, ikisi arasındaki ilişki irdelenmiştir. Kültür aktarıcısı olarak dilin üstlendiği görevler incelenip, iletişim ve sosyal/kültürel yapı içindeki önemi vurgulanmıştır. Daha sonra kültürel değişme ve kitle iletişimi üzerinde durulup, iki olgu arasındaki etkileşime, televizyonun kültür değişimindeki rolüne ve dil-televizyon ilişkisine yer verilmiştir. İkinci bölümde araştırmada kullanılan yöntem ve teknikler hakkında bilgi verilmiştir. Güz 1993 yayın döneminde 4 Ekim-2 Kasım tarihleri arasında TRT-1, Inter Star ve TGRT televizyon kanallarında yayınlanan ana haber bültenleri dönüşümlü olarak video bantlara kaydedilmiştir. Kaydedilen 30 program izlenerek Türkçesi ve/veya yaygın kullanımı olduğu halde yeğlenmiş batı kökenli sözcüklerin dökümü alınmıştır. Belirlenen sözcüklerin karşılıkları başta Türk Dil Kurumu'nun sözlüğü olmak üzere birçok sözlükten bulunmuş, daha sonra tüm bunlar bir uzman tarafından denetlenmiştir. Üçüncü bölümde elde edilen bulgulara yer verilmiştir. Buna göre anılan koşullarda seçilen televizyon kanallarında batı kökenli sözcüklerin önemli oranda kullanıldığı saptanmış, ancak tek yollu varyans çözümlemesi sonunda elde edilen bulgular sonunda üç televizyon kanalı arasındaki batı kökenli sözcük kullanma oranları bağlamında bir sapmaya rastlanmamıştır. Dolayısıyla her üç televizyon kanalının da bu sözcükleri kullanmada denk oldukları ortaya çıkmıştır. Son bölümde ise araştırmadan elde edilen sonuca ve bağlı olarak önerilere yer verilmiştir.
Basın çevirilerinde diller ve kültürlerarası farklılıklar
Bu çalışmanın amacı İngilizcedenTürkçeye yapılan basın çevirileri kapsamında dilsel ve kültürel farklılıklarınhangi biçimlerde ortaya çıktığını ve sonuç olarak ürüne ne gibi etkilerde bulunduğunu değerlendirmektir. Bu kapsamda İngilizceden Türkçeye yapılan basın çevirileri değerlendirilmeye alınmış olup elde dilen verilere diller ve kültürlerarası çeviri ve etkileşim açısından bir analiz yapılmıştır. 2016, 2017 ve 2018 yıllarında sunulmuşBBC (20), Euronews (8) ve Sputnik News (4) haber ajanslarından toplamda 32 adet haber metni ve çevirileri ele alınmıştır. Spor, sağlık, kültür ve sanat, bilim ve teknoloji, politik ve yaşam ve seyahat başlıklı alanlarından metinler derlenmiştir. Bu inceleme nesnelerine dilsel ve kültürel farklılıklar özelinde işlevselci bir yaklaşım modeli olan ve göndergesel, anlatımsal, duyumsal ve ilişkisel işlevden oluşan Christiane Nord'un Dört İşlev Modeliuygulanmıştır. Elde edilen bulgular ışığında, ele alınan bütün metin türleri açısından göndergesel ve ilişkisel işlevlerin çoğu zaman çevirmen tarafından uygun stratejiler doğrultusunda yerine getirildiği ancakanlatımsal ve duyumsal işlevin tam manasıyla gerçekleştirilemediği gözlemlenmiştir. İngilizce ve Türkçe arasındaki dilsel farklılıkların, iki ülke arasındaki coğrafi uzaklığın, kültüre özgü dil kullanımlarının ve evrensel dil kullanımlarının dilsel ve kültürel farklılıklar noktasında en önemli faktörler oldukları belirlenmiştir. Bunun yanı sıra, Türkçeye yapılan basın çeviri metinlerinin çeşitli adaptasyonlarla sunulduğu ve birçok noktanın eksik olarak verildiği de belirlenmiştir. Bu adaptasyonlar içerisinde içermeme, ekleme, açımlama ve yeniden düzenleme süreçleri mevcuttur. Yeni bir bilim dalı olan Çeviribilim kapsamında basın çevirilerinin dünya genelinde 2000li yılların başından itibaren ele alındığı dikkate alınarak Türkiye genelinde oldukça az çalışıldığı gözlemlenmiş ve bu doğrultuda daha fazla çalışma yapılması tavsiye edilmektedir.
Kültürlerarası iletişim bağlamında bir altkültür grubu olan Çerkeslerin hâkim kültürle iletişimi
Kültürlerarası iletişim, farklı kültürlere üye insanlar arasında gerçekleşen etkileşimi incelemektedir. Bu çalışmada, altkültür gruplarının ya da etnik grupların hâkim kültürle iletişimi de kültürlerarası iletişim olarak kavramsallaştırılmıştır. Çalışma, kültürlerarası iletişim bağlamında, Eskişehir'deki etnik gruplardan biri olan Çerkeslerin hâkim kültürle iletişiminin incelenmesine yöneliktir. Bu doğrultuda, Eskişehir kent merkezinde yaşayan 20 katılımcıyla yarı-yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler yapılmış ve yorumlanmıştır. Çalışmada, Çerkes etnik grubuna üye insanların kendi kültürel sınırlarını korumaya çalışırken, hâkim kültürle etkileşimlerini de sürdürdükleri anlaşılmıştır. Kültürü, sembollerin, sembollerin oluşturduğu anlamların ve her türlü davranış kurallarını içeren normların tarihsel aktarım sistemi olarak ele alan bu çalışmada; farklı kültürlerin, farklı anlam dünyalarını beraberinde getirdiği öne sürülmüştür. Çerkes etnik grubunun hâkim kültürle iletişiminde de, kültürel öğretilerin oluşturduğu anlam dünyalarındaki farklılaşmaların, kültürlerarası iletişim sürecini etkilediği görülmüştür.