Din eğitiminde bibliyoterapinin bir yöntem olarak imkânı

Kitap okuyarak iyileşme anlamına gelen bibliyoterapi, 20. yüzyılın başlarında bir din eğitimcisi olan Samuel Crothers tarafından kavramsallaştırılmıştır. Bibliyoterapi, bir terapi yöntemi olarak kütüphanecilerin ve tıp doktorlarının iş birliğiyle öncelikle hastanelerde uygulanmıştır. Zamanla bibliyoterapiden klinik ortamlar dışında da faydalanılmış ve klinik bibliyoterapi, gelişimsel bibliyoterapi gibi alt türler oluşmuştur. Gelişimsel bibliyoterapinin kullanıldığı alanlardan biri eğitimdir. Gelişimsel bibliyoterapi, öğrencilerin psiko-sosyal gelişimine katkıda bulunmayı, mevcut iyi hallerini devam ettirmeyi ve öğrencinin gelecekte yaşayabileceği muhtemel problemler için önleyici olmayı amaçlar. Bu çalışmada gelişimsel bibliyoterapinin din eğitiminde bir yöntem olarak kullanımının imkânı ele alınmıştır. Birinci bölümde bibliyoterapiye dair kuramsal çerçeve çizilmiş, ikinci bölümde gelişimsel bibliyoterapi eğitim bağlamında incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise bibliyoterapinin bileşenleri ve kapsamı din eğitimi literatürü açısından değerlendirilmiş, yöntemin din eğitimine katkısı tartışılmış, ilkelere, sınırlılıklara ve mümkün metinlere yer verilmiştir.