Din eğitiminde dijital materyal kullanımının öğrenci başarısına ve kalıcılığına etkisi (İmam Hatip Lisesi örneği)

İnsanlığın bilgi ve beceri mirasının yeni nesillere aktarımında farklı yol, yöntem ve araç-gereçler kullanılabilmektedir. Günümüzde her yaştan insanın teknoloji ile iç içe bir yaşam sürdüğü ortadadır. Eğitimdeki teknoloji etkileri ise kayda değer bir araştırma alanı sunmaktadır. Özellikle Milli Eğitim Bakanlığı'nın mevcut programı ve yayınlanan yeni program taslağına bakıldığında teknoloji ile sağlıklı bir entegrasyon çabası göze çarpmaktadır. Ancak öğretmenlerin ders anlatım yöntemini etkileyen birçok değişken olması sebebiyle öğretim programlarının ön gördüğü çeşitli beceri ve yaklaşımlar, pratikte tam anlamıyla hayat bulamayabilmektedir. Bu sebeple, dijital materyallerin eğitim ortamlarında kullanılmasının avantaj ve dezavantajlarını incelemenin önemli olduğu düşünülmektedir. Bu düşünce temelinde araştırmanın problem cümlesi "Din eğitiminde dijital materyal kullanımının öğrenci başarısına ve kalıcılığına etkisi nedir?" şeklinde belirlenmiştir. Bu amaç doğrultusunda araştırma, karma yöntemler kapsamında yer alan yakınsayan paralel yöntem esas alınarak tasarlanmıştır. Bu yöntem gereğince araştırmada nicel boyutta 12 hafta boyunca yarı deneysel çalışma yürürütülürken, nitel boyutta durum çalışması kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında Muş ili Şehit Davut Karaçam Kız Anadolu İmam Hatip Lisesi ve Selahaddin Eyyubi Erkek Anadolu İmam Hatip Lisesinde öğrenim gören yaklaşık 60 öğrenciden oluşmaktadır. Uygulama öncesinde deney ve kontrol grubu öğrencilerinin ön test puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Uygulama sonrasında, deney grubunda bulunan öğrencilerin son test puanlarıyla kontrol grubunda bulunan öğrencilerin son test puanları arasında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Ayrıca deney grubu ve kontrol grubu son test ile kalıcılık testi puanları arasında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Görüşmeler ve gözlemlerden elde edilen bulgularda ise, dijital materyallerle yürütülen derslerde öğrencilerin ilgi ve motivasyonlarının arttığı; dijital materyallerin kullanımına ilişkin öğrencilerin olumlu görüşler bildirdiği görülmüştür. Bu araştırmada dijital materyallerin öğrencilerin başarı düzeylerini, öğrendiklerini hatırlama oranlarını artırdığı dolayısıyla da din eğitimi verilirken dijital materyal kullanılmasının öğrenci başarısı ve kalıcılığına olumlu katkıları olabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular temelinde; öğretmenlerin dijital kaynakları din eğitimine etkili bir şekilde entegre etmelerini sağlayacak şartların oluşturulması, eğitim stratejilerinin bu bağlamda geliştirilmesi ve öğrencilerin dijital okuryazarlık becerileri ve farkındalıklarının arttırılması gibi önerilerde bulunulmuştur.