Diyabetik kronik böbrek hastalarında SGLT2 inhibitörlerinin böbrek fonksiyonu ve serum elektrolitleri üzerine etkileri

Giriş ve Amaç: SGLT2 inhibitörü başlanan, Diyabetik Nefropatisi olan (Evre 3-4 KBH) hastalarda SGLT2 inhibitörlerinin böbrek değerleri ve kan tetkikleri üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Yöntem: Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Poliklinik ve Servislerinde 01.01.2017 – 31.03.2025 Tarihleri arasında tetkiki olan Tip 2 DM (Diyabetes Mellitus) tanılı Evre 3-4 KBH (GFR 20-60 mL/dak/1,73 m2) olan hastaların incelendi. SGLT2 İnhibitörü başlanan hastaların 0.ay , 6.ay ve 12.ay tetkikleri ile SGLT2 kullanmayan hastaların (Kontrol Grubu) 0.ay , 6.ay ve 12.ay tetkikleri karşılaştırıldı. Hastaların bilgileri hastane bilgi yönetim sisteminden retrospektif olarak alındı. Çalışmamıza hasta grubu 71 ve kontrol grubu 71 olmak üzere toplam 142 hasta dahil edildi. Hastaların Tam kan, Biyokimya, Crp, Procalsitonin, Hba1c, Cpeptit, Ferritin, Folat, B12, Tit, Spot idrar protein ve kreatin, kan gazı parametrelerindeki 0. Ay, 6.ay ve 12.ay'daki değişimleri incelendi. Bulgular: Çalışmada yer alan hasta ve kontrol gruplarının demografik özellikleri incelendiğinde; Her iki grubun yaş ortalamaları birbirine benzer bulunmuştur. Hasta grubunun ortalama yaşı 62,14 ± 10,41 yıl iken, kontrol grubunun yaş ortalaması 63,69 ± 13,84 yıl olarak saptanmıştır. Cinsiyet dağılımı incelendiğinde, hasta grubunda katılımcıların %31'inin erkek, %69'unun kadın olduğu; kontrol grubunda ise %46,5'inin erkek, %53,5'inin kadın olduğu belirlenmiştir. SGLT-2 inhibitörü kullanan hasta grubu ile kontrol grubunun 0., 6. ve 12. ay laboratuvar parametreleri karşılaştırıldığında SGLT-2 inhibitörü kullanan hasta grubunda zamanla e-GFR düzeylerinde anlamlı bir artış (p<0,001) ve kreatinin düzeylerinde anlamlı bir azalma (p<0,001) gözlenmiştir. Buna karşın kontrol grubunda e-GFR değerleri anlamlı şekilde düşerken (p<0,001), kreatinin düzeylerinde belirgin bir artış saptanmıştır (p<0,05). Serum ürik asit düzeyleri hasta grubunda 12. ayda anlamlı şekilde düşerken (p<0,001), kontrol grubunda anlamlı bir değişim izlenmemiştir. vii Elektrolitler açısından değerlendirildiğinde, hasta grubunda magnezyum düzeylerinde zamanla artış (p<0,001), potasyum ve klor düzeylerinde ise anlamlı azalma tespit edilmiştir (sırasıyla p<0,001 ve p<0,05). Fosfor ve sodyum düzeylerinde belirgin bir değişiklik gözlenmemiştir. Kalsiyum düzeyleri hasta grubunda 6. ayda anlamlı şekilde artarken, 12. ayda tekrar düşüş saptanmıştır (p<0,05). Lipid profili değerlendirmelerinde hasta grubunda LDL, total kolesterol ve trigliserit düzeylerinde 12. aya doğru anlamlı azalmalar gözlenmiş (p<0,001), HDL düzeylerinde ise artış izlenmiştir (p<0,05). Glisemik kontrol açısından hasta grubunda HbA1c ve açlık glukoz düzeylerinde anlamlı iyileşmeler kaydedilmiştir (p<0,001). Ayrıca hasta grubunda hemoglobin ve hematokrit değerleri 6.ayda ve 12.ayda kontrol grubuna göre daha yüksek saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda, SGLT-2 inhibitörlerinin diyabetik kronik böbrek hastalarında böbrek fonksiyonlarını iyileştirdiğini (eGFR artışı, Proteinüri azalması), glisemik kontrolü sağladığını (HbA1c düşüşü) ve biyokimyasal parametrelerde anlamlı olumlu değişikliklere yol açtığını göstermiştir. Elde ettiğimiz bulgular, literatürdeki büyük çalışmalarla uyumlu olup, SGLT-2 inhibitörlerinin diyabetik hastalarda yalnızca glisemik kontrol için değil, aynı zamanda diyabetik nefropatide renoprotektif etki sağladığını da desteklemektedir. Anahtar Kelimeler: Diyabetes Mellitus, Tip 2 diyabet, SGLT2 inhibitörleri, Dapagliflozin, Empagliflozin, Canagliflozin, KBH, Diyabetik nefropati, Kan Tetkikleri, Proteinüri, HbA1c, Üre, Kreatin, eGFR.