Diyabetik ratlarda kantaronun (Hypericum perforatum) ağız mukozasındaki yara iyileşmesine etkisi

Bu çalışmanın amacı; Hypericum perforatum'un (kantaron) topikal olarak uygulanmasının, deneysel olarak diyabet oluşturulmuş ratlarda, ağız mukozasındaki yara iyileşmesine etkilerinin, histopatolojik ve biyokimyasal olarak araştırılmasıdır. Çalışmada 48 adet, 5 aylık, erkek, Wistar Albino rat kullanıldı. Deney hayvanları kontrol ve çalışma grubu olmak üzere, her biri 24 rattan oluşan 2 ana gruba ayrıldı. Ana gruplar hayvanların sakrifiye edileceği günlere göre üç alt gruba ayrıldı. Tüm ratlara 60 mg/kg dozunda streptozotosin verildi ve 72 saat sonra yapılan ölçümlerde kan glikoz seviyesi 200 mg/dl'nin üzerinde olanlar çalışmaya dahil edildi. Ratlarda palatal bölgede, mukozal defekt oluşturuldu. Çalışma grubunda yaraya kantaron yağı, günde iki defa topikal olarak uygulandı. Kontrol grubunda yaraya herhangi bir uygulama yapılmadı. Sakrifiye edilen tüm gruplarda damakta oluşturulan yaralardan 3, 7 ve 10. günlerde örnekler alındı. Alınan örnekler üzerinde histopatolojik ve biyokimyasal analizler yapıldı. Yapılan istatistiksel analiz sonucunda 3. gün grupları arasında anlamlı bir fark görülmedi (p>0.05). 7. günde ise ülserasyon, nekroz, epitelizasyon, PNL ve hidroksipirolin parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p<0.05). Bu parametrelerden ülserasyon, nekroz ve PNL değerlerinin kontrol grubunda yüksek olduğu; epitelizasyon ve hidroksipirolin değerlerinin ise kantaron uygulanan grupta daha yüksek olduğu tespit edildi. 10. gün gruplar arasında sadece hidroksipirolin değerleri arasında anlamlı bir fark tespit edilmiş olup, kantaron uygulanan grupta hidroksipirolin seviyesinin yüksek olduğu görüldü (p<0.05). Bu çalışma deneysel olarak diyabet oluşturulmuş ratlarda, topikal olarak uygulanan Hypericum perforatum'un 3. günde herhangi bir farklılık oluşturmasa bile 7. ve 10. günlerde yara iyileşmesini hızlandırdığını göstermiştir. Anahtar kelimeler: Diyabet, Hypericum perforatum, Kantaron, Yara iyileşmesi