Doğaya dayalı rekreasyon faaliyetlerine katılım motivasyonlarının öznel refah üzerindeki etkisi: Bisiklet kullanıcıları örneği

Yoğun çalışma hayatı sebebi ile zaman darlığı çeken bireyler, yılda sadece birkaç kez gerçekleştirebilecekleri tatiller dışında da rahatlama olanağı bulacakları boş zaman faaliyetlerine ihtiyaç duymaktadır. Kentleşmeye bağlı olarak ortaya çıkan yeşil alanlardaki azalma, betonarme yapıların artması, ulaşımda yaşanan zorluklar, kalabalık ve hava kirliliği gibi sorunlar insanların şehir hayatından uzaklaşıp doğaya gitmek istemelerine sebep olmaktadır. Dolayısıyla doğaya dayalı rekreasyon faaliyetleri ile ilgili konuların araştırılması ve anlaşılması toplum ve bireyin refahı için önem taşımaktadır. Buradan hareketle çalışmada, bireyleri doğaya dayalı rekreasyon faaliyetlerine yönelten motivasyonların açıklanması ve bu motivasyonların bireylerin öznel refahına olan etkisinin ölçülmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında, Eskişehir'de doğaya dayalı rekreasyon faaliyetleri içerisinde değerlendirilen bisiklete binme faaliyetine katılan bireylere yönelik oluşturulan anket tekniği ile veriler toplanmıştır. Araştırmanın bulguları ışığında doğaya dayalı rekreasyon faaliyetine katılım motivasyonlarının öznel refaha olan etkisi ile ilgili önemli ilişkiler saptanmıştır. Ayrıca, doğaya dayalı rekreasyon faaliyetine katılım sağlayan kişilerin demografik özellikleri ile motivasyon boyutları arasında da anlamlı farklılıklar ortaya çıkmıştır. Bu noktada hem rekreasyon faaliyetine katılan bireylere hem de rekreasyon faaliyeti planlayıcılarına bir takım öneriler sunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Doğaya Dayalı Rekreasyon, Motivasyon, Öznel Refah, Eskişehir