Doğu Karadeniz'deki kara midye ve deniz salyangozundan izole edilen Escherichia coli'lerde ağır metal direnç seviyelerinin belirlenmesi

Denizel ortamlar ağır metaller, pestisitler ve antibiyotikler gibi çeşitli kirleticilere maruz kalmaktadır. Bu kirleticilere karşı bakterilerde meydana gelen direnç tüm dünya üzerinde küresel bir problem haline gelmiştir. Bu çalışmada, Doğu Karadeniz'in Artvin, Rize, Trabzon ve Giresun sahillerinden 12 farklı istasyondan kara midye (Mytilus galloprovincialis) ve deniz salyangozu (Rapana venosa) örnekleri mevsimsel olarak toplanmıştır. Örneklerden toplam 54 Escherichia coli (35 tanesi kara midye ve 19 tanesi deniz salyangozu) suşu izole edilmiştir. Bakterilerin Cu (Bakır), Cd (Kadmiyum), As (Arsenik) ve Hg (Cıva) metallerini tolere edebilme yetenekleri test edilmiştir. Bu amaçla tüm izolatların Cu, Cd, As ve Hg'ye karşı bakteriyel metal tolerans veya direncini belirlemek için broth dilüsyon tekniği kullanarak Minimum İnhibisyon Konsantrasyon (MİK) testleri yapılmıştır. Cu, Cd, As ve Hg için MİK konsantrasyonları sırasıyla 100-400 mg/l, 100-200 mg/l, 25-400 mg/l ve 3,125-25 mg/l arasında değişiklik göstermiştir. Tüm izolatlar Bakır'a karşı dirençli fakat Arsenik'e karşı hassas olarak belirlenmiştir. Cıva'ya karşı direnç % 7,4 olarak belirlenmiştir. Bakterilerde en sık görülen ağır metal direnç geni nccA olmuştur ve bunu chrB ve merA genleri takip etmiştir. Ağır metalleri de içeren toksik kirleticilere karşı bakterilerdeki direnç veya tolerans önemli ekolojik öneme sahiptir. Bu bakteriler çevresel ağır metal kirliliğinin kontrol edilmesinde indikatör olarak kullanılabilirler. Ayrıca direnç geni bulunduran bakteriler patojen ve patojen olmayan bakteriler arasında direnç genlerinin yayılmasında önemli rol oynayabilirler.