Dokuz Eylül Üniversitesine başlayan öğrencilerde aile yapısı ve sosyal görünüş kaygısının yeme bozukluğu riski ile olan ilişkisi

Yeme bozuklukları, sağlığı veya psikososyal işlevi bozan sürekli bir yeme veya yeme ile ilişkili davranış bozukluğu ile kendini gösterir. Yaş, cinsiyet, sosyokültürel durum, psikolojik etmenler, kişinin özellikleri, genetik faktörler ve biyolojik etmenlerin yeme bozukluğunda etkili olduğu öne sürülmüştür. Yeme bozukluklarının toplumda görülme sıklığı gün geçtikçe artmakta olup, yeme bozukluğu ile ilişkili faktörler çoğunlukla yeme bozukluğu tanısı olan bireyler üzerinde çalışılmıştır. Bu çalışmanın amacı üniversiteye yeni başlayan öğrencilerde yeme bozukluğu riski ile aile yapısı ve sosyal görünüş kaygısının ilişkisini saptamaktır. Kesitsel analitik tipteki çalışma, İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Tınaztepe Yerleşkesindeki Denizcilik, Fen-Edebiyat, Hukuk, Mimarlık, Mühendislik, İşletme Fakültelerine 2018-2019 döneminde başlayan öğrencilerden 683'ü ile yüz yüze anket yöntemi uygulanarak Eylül 2018'de yapılmıştır. Kullanılan veri formu öğrencilerin sosyodemografik özellikleri, 40 sorudan oluşan Yeme Tutum Testi (YTT), 36 sorudan oluşan Aile Yapısını Değerlendirme Aracı (AYDA) ve 16 sorudan oluşturulan Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeğini (SGKÖ) içermektedir. Elde edilen veriler, SPSS 22.0 programında ki-kare, t testi ile ANOVA testleri kullanılarak değerlendirildi. İstatistiksel anlamlılık için p<0,05 kabul edildi. Katılımcıların %10,2'sinde yeme bozukluğu riski bulunmuştur. Yapılan analizlerde kadın cinsiyet (p=0,013), yaşın küçük olması (p=0,022), babanın otoriter olması (p=0,029), sosyal görünüş kaygısı (p=0,010) ve aile yapısının daha olumsuz olarak değerlendirilmesi (p=0,022) yeme bozukluğu ile ilişkili bulunmuştur. Yeme bozukluğu riski olanların, AYDA puan ortalaması düşük bulunmuştur. Bu da yeme bozukluğu riski olanların aile yapılarının, risk olmayanlara göre daha problemli olduğunu göstermektedir. Ayrıca yeme bozukluğu riski olanlarda sosyal görünüş kaygısı daha fazla gözlenmiştir. Yeme bozukluğu riski olan gençler değerlendirilirken aile yapıları da göz önünde bulundurulmalıdır. İleride yeme bozukluğu riski olan gençlerin ebeveynlerin, aileleri hakkındaki düşünceleri içeren çalışmalar yapılabilir.