Down sendromlu çocuklarda hippoterapinin fonksiyonel mobilite ve denge üzerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı down sendromu tanısı almış çocukların alacakları hippoterapi uygulamasının fonksiyonel mobilite ve denge üzerinde etkili olup olmadığını incelemek üzere yapılan deneysel bir çalışmadır. Katılımcıların alınma ve alınmama kriterleri değerlendirilerek, 17 kişi kontrol ve 17 kişi deney (hippoterapi) grubu olmak üzere randomize olarak iki gruba ayrılmıştır. Kontrol grubuna 6 hafta boyunca, haftada 3 gün denge egzersizlerini içeren fizyoterapi uygulanmıştır. Hippoterapi grubuna ise denge egzersiz programına ek olarak, 6 hafta boyunca haftada 1 seans, 20 – 30 dk at yardımı ile denge egzersizleri uygulanmıştır. 6 haftalık uygulamanın sonucunda Pediatrik Berg Denge Ölçeği, Zamanlı Kalk ve Yürü Testi, Pediatrik Fonksiyonel Bağımsız Ölçeği tekrar uygulanarak veriler elde edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen katılımcıların %44,1'i erkek, %55,9'u kız çocuklarından oluşmaktadır. Hippoterapi grubunun %76,5'i kız, %23,5'i erkek ve kontrol grubunun %35.3'ü kız, %64.7'si erkek çocuktan oluşmaktadır ve cinsiyet değişkeni gruplara göre farklılaşmaktadır. Pediatrik Berg Denge Ölçeği (t=2,370; p<0,05) ve Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeğinde (t=2,487; p<0,05) istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Zamanlı Kalk ve Yürü Testinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p˃0,05). Çalışmaya katılan her iki grupta da Pediatrik Berg Denge Ölçeği ön test- son test delta fark puanlarında (t=-5,278; t=-3,887; p<0,01) istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Çalışmaya katılan katılımcılardan, hippoterapi grubunda Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği ön test- son test delta fark puanlarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (t=-2,443; p<0,05). Kontrol grubunda Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği ön test- son test delta fark puanlarında ise istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (t=-1,376; p>0,05). Her iki grupta da Zamanlı Kalk ve Yürü Ölçeği ön test- son test delta fark puanlarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (t=3,231; t=2,229; p<0.01). Hippoterapi grubunda Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği ön test- son test delta fark puanlarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (t=2,053; p<0.05). Elde edilen bulgular down sendromlu çocuklarda uygulanan hippoterapinin DS'li çocuklarda fonksiyonel mobilite ve dengeyi arttıracağı yönündeki hipotezi destekler niteliktedir. Yapılan çalışma sonucunda Down sendromlu çocuklarda ev egzersiz programı ve hippoterapinin denge ve fonksiyonel mobiliteyi arttırdığı görülmüştür. Deney ve kontrol grubundaki bireylerin denge gelişiminin arttığı görülmüştür. Hippoterapi alan grubun denge gelişiminin kontrol grubundan daha fazla olduğu belirlenmiştir.Deney ve kontrol grubundaki bireylerin fonksiyonel mobilitelerinin arttığı ve deney grubunun kontrol grubundan daha fazla gelişim gösterdiği bulunmuştur. Anahtar Kelimeler; Hippoterapi, Fonksiyonel Mobilite, Denge, Down Sendromu