İngilizce öğretmenliği hazırlık sınıfı öğrencilerinin konuşma becerilerinin dinamik ölçülmesi

Bu çalışmanın amacı, temeli Vygotsky'nin sosyo-kültürel teorisine dayanan `dinamik ölçme' yaklaşımının İngilizce Öğretmenliği hazırlık sınıfı öğrencilerinin sözlü anlatım becerilerine olan etkisini araştırmaktır. Vygotsky'nin teorisinin temel noktası, öğrencinin gelişimini anlayabilmenin sonuca odaklanmaktan çok sürece bakılarak mümkün olduğudur. Diğer bir deyişle `gelişim süreci' bir bireyin gelecekteki performansının da habercisi olmaktadır. Bu çalışma dinamik ölçme konusunu Vygotsky'nin sosyo-kültürel ve yakınsal gelişim alanı teorisi ışığında incelemektedir.Bu çalışmada, öğrencilerin sözlü anlatımda kullandığı dilbilimsel yapıların doğruluğu, dinamik ölçme uygulamalarında ihtiyaç duyulan geribildirim tekniklerinin miktarı, kalitesi ve kullanılan bu geribildirim tiplerine öğrencinin karşılık verebilme yetisi ve bunlara ek olarak, öğrencilerin söz konusu ölçme yaklaşımıyla ilgili görüşleri incelenmiştir. Dolayısıyla, çalışmada hem nitel hem de nicel veri toplama yöntemleri kullanılmıştır. Gazi Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu İngilizce Öğretmenliği bölümünde iki grup hazırlık öğrencileri rastlantısal olarak seçilmiştir. Öncelikle hem kontrol hem de deney grubu öğrencilerine kişisel bilgilerini toplamak amacıyla kısa bir anket uygulanmıştır. Bu anketin amacı, öğrencilerin mezun oldukları lise türünü belirlemek, öğrencinin sözlü anlatım becerilerini geliştirmeye olan ilgilerini ve daha önce konuşma sınavına girip girmediklerini ortaya çıkarmaktır. Öğrencilerin gelişimleri, hikaye anlatımı gereci kullanarak, iyileştirme programından önce ve sonra hem geleneksel hem de dinamik ölçme uygulamalarıyla ölçülmüştür. Son dinamik ölçme uygulamasından iki hafta sonra deney grubuna transfer testi uygulanmış ve gelişimin tamamlanıp tamamlanmadığına bakılmıştır. Hikaye anlatımı gereci olarak öğrencilere basitleştirilmemiş haber metinleri verilmiştir ve öğrencilerin metinlerdeki olay örüntüsünü aktarırken yabancı dil geçmiş zaman kiplerini kullanarak uygun olan fiil öbeğini kullanması hedeflenmiştir. Tüm sınav uygulamalarının araştırmacı tarafından ses kaydı yapılmıştır. Elde edilen veriler, Mann Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaret Testi ile analiz edilmiştir. Veri analizi, iyileştirme programından önce uygulanan geleneksel ve dinamik ölçmede kontrol grubu ve deney grubu arasında anlamlı bir fark olmadığını, fakat iyileştirme programı sonrasında uygulanan hem geleneksel hem de dinamik ölçmede kontrol grubu ve deney grubu arasında anlamlı bir fark olduğunu göstermiştir. Deney grubu, gelişim düzeylerini transfer testine taşıyabilmiş ve sınavlarda kullanılan dilbilimsel yapıların kontrolünü farklı bir uygulamada geribildirim desteğine ihtiyaç duymadan büyük ölçüde sağlayabilmişlerdir.Değerlendirme ve eğitim sürecinin sonunda yöntemin etkililiğini anlamak için niceliksel veri elde etmek adına deney grubuna Öğrenci Değerlendirme Formu uygulanmıştır. Sonuçlar, öğrencilerin dinamik ölçme yaklaşımının sözlü anlatım becerilerine olumlu yönde etkisi olduğunu düşündüklerini, motivasyonlarını artırmaya olumlu yönde etkisi olduğunu ve müfredata bağlı farklı konuşma sınavlarında da kendilerine daha çok güvendiklerini ortaya koymuştur.