E-öğrenme ile ilgili hazır bulunuşluk, memnuniyet ve engel faktörlerinin ilişkisel analizi

E-öğrenme yükseköğretimde giderek daha yaygın ve önemli hale gelmiştir. E-öğrenme erişebilirlik, çeşitlilik ve esneklik gibi bir çok fayda sunarken, iletişim sorunları, teknolojik sorunlar, izolasyon, dikkat dağınıklığı ve derslerden kopma gibi pek çok zorluğu da beraberinde getirmektedir. Bu durum, e-öğrenme sistemine ilişkin memnuniyet olgusunu ön plana çıkarmaktadır. E-öğrenme ortamlarındaki memnuniyet birçok faktörden etkilenebilmektedir. Bazı faktörler memnuniyeti arttırıcı ya da azaltıcı olabilmektedir. Örneğin, dijital teknolojilere yönelik olumlu bir tutuma ve yüksek teknoloji bilgisine sahip öğrencilerin e-öğrenmeye daha kolay adapte olabilecekleri söylenebilir. Benzer şekilde erişilen yazında e-öğrenmeye hazır bulunuşluğun memnıuniyeti etkilediğini belirten çalışmalarda yer almaktadır. Ayrıca bazı araştırmacılar, e-öğrenmenin ortaya çıkardığı zorlukların öğrencilerin e-öğrenmeye hazır olmaları ve öğrencilerin e-öğrenmeye duydukları memnuniyetle ilişkili olabileceğini vurgulamaktadırlar. Bu bağlamda araştırmanın temel amacı, muhasebe eğitimi alan öğrencilerin e-öğrenme hazır bulunuşluk düzeylerinin e–öğrenme memnuniyet üzerindeki etkisinde e-öğrenme engelin düzenleyicilik etkisinin belirlenmesidir. Araştırma evrenini; Elazığ Fırat Üniversitesi, İktisadi ve İdari Birimler Fakültesi (İ.İ.B.F) ve Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu'nda eğitimine devam etmekte olan, en az iki kez olmak üzere e-öğrenmeyle muhasebe dersi almış lisans ve önlisans öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklemi ise, evreni temsil eden rastgele seçilmiş 420 öğrenci oluşturmaktadır. Anket yöntemi ile elde edilen veriler, SPSS-22 programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde; betimleyici istatistikler, geçerlilik (faktör) ve güvenilirlik (cronbach alpha) analizi, Bağımsız t testi, tek yönlü varyans analizi (Anova), korelasyon analizi, regesyon analizi ve düzenleyicilik etki modeli için Hayes Process Makrosu yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada, muhasebe eğitimi alan öğrencilerin e-öğrenme hazır bulunuşluk algı seviyelerinin (β=31,407: p<0,05) e-öğrenme memnuniyet değişkeni üzerinde pozitif düzeyde anlamlı bir etkisi olduğu saptanmıştır. Ayrıca araştırmada, muhasebe eğitimi alan öğrencilerin e-öğrenme engel algı seviyelerinin (β= -0,275: p<0,05) e-öğrenme memnuniyet değişkeni üzerinde negatif düzeyde anlamlı bir etkisi olduğu saptanmıştır. Buna karşın muhasebe eğitimi alan öğrencilerin e-öğrenme hazır bulunuşluk algı seviyelerinin e-öğrenme engel üzerinde anlamlı bir etksinin olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada, e-öğrenme hazır bulunuşluğun e–öğrenme memnuniyet üzerindeki etkisinde e-öğrenme engelin düzenleyici etkisi olduğu saptanmıştır. E-öğrenme engelin düşük düzey memnuniyet durumu, orta düzey memnuniyet durumu ve yüksek düzey memnuniyet durumundaki etkileri incelendiğinde, düşük düzey e-öğrenme engel durumunda e-öğrenme hazır bulunuşluk ve e–öğrenme memnuniyet arasında 0,288 etki seviyesinde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Orta düzey e-öğrenme engel durumunda, hazır bulunuşluk ve e–öğrenme memnuniyet arasında 0,170 etki seviyesinde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Fakat e-öğrenme engelin yüksek düzeyde olduğu durumda ise, e-öğrenme hazır bulunuşluk ve e–öğrenme memnuniyet arasında anlamlı bir ilişki olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak araştırmada, e-öğrenme engel seviyesi arttıkça, e-öğrenme hazır bulunuşluk düzeyinin e-öğrenme memnuniyete yönelik olumlu etkisinin de azalacağı tespit edilmiştir. Ayrıca araştırmada, e-öğrenme hazır bulunuşluk algı düzeylerinin yüksek olduğu ancak e-öğrenme engel ve e-öğrenme memnuniyet algı düzeylerinin orta olduğu sonucuna ulaşılmıştır.