E-öğrenmede etkileşim eşdeğerliği teoremi çerçevesinde öğrenen başarısı ve memnuniyeti

Etkileşim, öğretme-öğrenme süreçlerinde oldukça önemli bir bileşendir. Özellikle uzaktan eğitimde etkileşimin öğrenme süreçleri içindeki rolünün hayati olduğu söylenebilir. Uzaktan öğretim uygulamalarında öğrenenler tarafından tercih edilen ya da değer verilen motivasyonu arttırdığı düşünülen etkileşim türleri, öğrenme bağlamına göre farklılık gösterebilmektedir. Öte yandan, etkileşim türlerine çevrimiçi bir ders tasarımında ne oranda ve nasıl yer verilmesi gerektiği konusunda henüz ortak bir literatürün olmadığı ortak bir paydada buluşulamadığı görülmektedir. Bu araştırmanın amacı; farklı etkileşim türlerinin uzaktan öğrenenlerin memnuniyet düzeyi ve başarılarına etkisini etkileşim eşdeğerliği teoremi çerçevesinde incelemektir. Araştırmada ayrıca, öğrenenlerin öncelikli etkileşim türü tercihlerine ve çevrimiçi öğrenme deneyimlerini nasıl yorumladıklarına da yer verilecektir. Bu çalışmada karma desen araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın ilk aşamasında testler ve anketler aracılığıyla nicel veriler, ikinci aşamada ise yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla nitel veriler toplanıp analiz edilmiştir. Veriler, Anadolu Üniversitesinde, 2021-2022 öğretim yılı güz döneminde ARY111-Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri dersini alan 63 öğrenenden toplanmıştır. Araştırmanın sonucunda, öğrenen-içerik ve öğrenen-öğreten etkileşimine yönelik ders tasarımları öğrenen memnuniyetini pozitif yönde etkilerken, öğrenen-öğrenen etkileşimine yönelik ders tasarımının öğrenen memnuniyeti üzerinde bir etkisi olmadığı görülmüştür. Ayrıca üç etkileşim türüne yönelik hazırlanan ders tasarımlarının öğrenen başarısı üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Sonuçlar, öğrenenlerin öğretenle kurdukları etkileşimi daha faydalı bulduklarını ve birincil etkileşim türü tercihlerinin öğrenen-öğreten etkileşimi olduğunu göstermektedir.