Soğuk savaş sonrası Rus dış politikasının batı ve doğu yönleri

Sovyetler Birliğinin dağılmasından ve Soğuk Savaşın bitmesinden sonra Rusya Federasyonu yeni dünya düzeni içinde dış politikasını çizerken bir takım vazifelerle karşı karşıya kaldı. Bu tez Boris Yeltsin ve Vladimir Putin'in bu vazifeleri nasıl yerine getirebildiklerini, ayrıca Yeltsin ve Putin yönetimlerinin dış siyaset dalındaki davranışlarında ne tür belirleyici faktörlerin yer aldığını analiz etmeye çalısacak. İki Cumhurbaşkanının dış siyaseti, bireysel açıdan ve ilgili dönemin kurumsal çerçevesi açısından değerlendirilecek. Rusya'nın dış politika oluşturma sürecinde bir takım yeni eğilimler belirleniyordu; bunların arasında en belirgini, 19. yüzyıldan bu yana Rus siyaset adamları ve felsefeciler arasında devam eden `Avrasyacılığa karşı Batıcılık' ideolojik fikir mücadelesi idi. Bu mücadele, Rus dış politikasının dünyanın Batı ve Doğu bölümlerindeki tercihlerinde yansıtılmıştı. Yeltsin ve Putin dönemlerinde Rusya'nın dış siyasetinde Avrasyacılığın mı, yoksa Batıcılığın mı hakim olduğunu veya bu ideolojilerin dengeli biçimde yada bir araç olarak kullanıldıklarını ortaya çıkarmak önemlidir.Bu çalışma, Yeltsin ve Putin yönetimlerinin, dünyanın Batı ve Doğu bölgelerinde bulunan, Amerika Birleşik Devletleri (ABD), Avrupa Birliği (AB), NATO, ve diğer taraftan Asya (Doğu, Güneydoğu Asya, Kuzeydoğu Asya ve Asya-Pasifik bölgesi) ve Orta Doğu ülkeleri ile ilişkilerinde ne tür etkenlerin (örgütler, kuruluşlar, aktörler, geopolitik, güvenlik veya iktisadi düşünceler, yada ideolojiler) yer aldığını ortaya çıkarmaya çalışacak.