Amerikan yerli şair Joy Harjo'nun şiirlerinde ecolojik nostalji

Naturalizmin geçmişe dönük bir özlemi simgeleyen muhteviyatını araştırmak suretiyle, bizler yazarın karakterleri ile nasıl içli dışlı hale geldiğini ve onların zihinleri ile nasıl da alakadar olduğuna ilişkin içsel benliğini nasıl yansıttığını değerlendirmeye çalıştık. Natüralizmin nostaljik içeriği üzerinde çalışma, şair tarafından kullanılan dil ve edebiyatla birlikte psikolojinin daha kapsamlı bir incelemesini gerektirir. Harjo'nun iç dünyası ve bilinçaltı zihin durumu; mutlak etkilerin kapsamını ve sıklığını yansıtmaktadır. Harjo genellikle yansıtmak istediklerini şiirlerinde bir sembol aracılığı ile yansıtır. Roy Harjo'nun şiirlerindeki metaforlar çok şey ima etmektedir. Okuyucular şiirin temasını ve anlamını çoğunlukla bu metaforların yorumlanması ile anlamaktadırlar. Genellikle, Harjo bu sembolleri kullanarak ulusal-vatansever davranışları, canlıların organik kökenlerini ve doğanın en belirgin tipik unsurlarını destekler. Sadece tanımlamakla kalmaz, doğanın tanımını insan devletleri ve düşünceleriyle harmanlar ve kendini sembolik göstergelerle ortaya koyar. Harjo, tanımlayıcı ve yorumlayıcı yaklaşım benimseyerek şüpheli gözlemleri ile bağlantılı deneyimler yapar. Çevresindeki çevrenin bileşenlerini açıklamanın yanı sıra, varlıklar arasındaki tanımlanmış eşitliği de açıklamaya çalışır. Harjo'nun kişiselleştirilmiş şiirleri ile bilgilendirici bir şekilde kendisini bir parçası olarak görmesi doğaya yöneliktir. Ele alınan bütün hususları açıklamak için, bu çalışma onun şiirlerinin üç tanesini incelemektedir: She Had Some Horses, Conflict Resolution for Holy Beings, and A Map to the Next World. Anahtar Sözcükler: Psikoloji, sembolist, metafor, doğa, Harjo, betimleyici