Yeşil uyumun örgütsel tanımlama üzerindeki etkileri: Farklı örgüt kültürlerinde bir karşılaştırma

Nicel ve nitel araştırma paradigmalarının birlikte takip edildiği bu çalışma birey düzeyinde çevrecilik bilinci, örgütsel seviyede yeşil uygulamaların içselleştirilmesi ve örgütsel özdeşleşmenin farklı örgüt kültürlerinde nasıl bir örüntü ortaya koyduğunu gösterebilmek için yapılmıştır. Nicel araştırma paradigmasının kullanıldığı kısımda anketlerden, nitel araştırma paradigmasının izlendiği kısımda ise görüşmelerden yararlanılarak veriler toplanmıştır. Nicel araştırma bulguları Bağımsız Örneklem T-testi ile analiz edilirken, nitel araştırma bulguları ise içerik analizine tabi tutulmuştur. Nicel araştırma bulguları sahiplik yapısının sadece yerli ortaklardan oluştuğu şirketlerde, yabancı ve yerli ortaklardan oluşan şirketlere göre özdeşleşmenin daha yüksek olduğuna işaret etmektedir. İçerik analizi ise birey ve örgüt düzeyinde çevrecilik bakımından gelişen yeşil uyumun örgütsel özdeşleşme bakımından bir farklılık oluşturmadığına işaret etmektedir. Yeşil örgütsel uygulamaların uyarlanması ile Trompenaars'ın tanımladığı örgüt kültürleri arasında nasıl bir ilişkinin olduğunu ortaya koyabilmeye yönelik yapılan analizler neticesinde örgüt kültür tipleri ile yeşil örgütsel uygulamalar arasında kısmi bir ilişkinin olduğu sonucuna varılmıştır. Yeşil örgütsel uygulamaların Eyfel Kulesi kültürüne sahip işletmede orta seviyenin altında (Şirket 1), Eyfel Kulesi ve Aile tipi kültürün birlikte adapte edildiği ancak çalışan odaklı olmanın nispeten daha yüksek olduğu Şirket 2'de yüksek seviyede, iş odaklı olmanın biraz daha fazla ön plana çıktığı Eyfel Kulesi ve Aile tipi kültürün birlikte adapte edildiği Şirket 3'te ise orta seviyenin altında uyarlandığı görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Mikro düzeyde çevrecilik, Yeşil örgütsel uygulamalar, Örgütsel özdeşleşme, Örgüt kültürü, Yeşil uyum