İngilizce hazırlık okulu öğretim görevlilerinin oyunlaştırma araçlarını kullanma konusundaki davranışsal niyetleri ve algıları

Bu çalışma, yabancı dil olarak İngilizce öğretim görevlilerinin oyunlaştırma araçlarını kullanmaya yönelik davranışsal niyetlerini etkileyen faktörleri ve yükseköğretim seviyesindeki İngilizce Hazırlık Programındaki sınıf uygulamalarında oyunlaştırma araçlarını kullanma algılarını araştırmayı amaçlamaktadır. Çalışma, İstanbul, Türkiye'de bir vakıf üniversitesinde İngilizce Hazırlık Programında görev yapan 75 İngilizce okutmanı ile yürütülmüştür. Çalışmada, yaş gibi demografik faktörlerin ve Teknoloji Kabul Modeli (TAM) faktörlerinin eğitmenlerin oyunlaştırma araçlarını kullanma konusundaki davranışsal niyetleri üzerindeki etkilerini incelenmektedir. Bu karma yöntem çalışmasında, çalışmanın güvenirliğini sağlamak için hem nicel hem de nitel veriler toplanmıştır. Nicel veriler TAM anketi aracılığıyla, nitel veriler ise ankete katılan 11 öğretim üyesi ile e-posta görüşmeleri yoluyla toplanmıştır. Araştırmanın bulguları, öğretim elemanlarının derslerinde oyunlaştırma araçlarını kullanmaya yönelik davranışsal niyetlerinin yüksek düzeyde olduğunu göstermiştir. Algılanan fayda ve tutum gibi faktörler ile davranışsal niyet arasında anlamlı bir pozitif korelasyon olduğu ve bu iki faktörün davranışsal niyeti önemli ölçüde etkilediği görülmektedir. Öte yandan, algılanan öz-yeterlik, algılanan keyif ve algılanan kullanım kolaylığı gibi faktörlerin davranışsal niyet ile pozitif bir ilişkisi olmasına rağmen, davranışsal niyet üzerinde doğrudan veya dolaylı olarak anlamlı bir etkisi olmamıştır. Bulgular, eğitmenlerin oyunlaştırma araçları hakkında olumlu algılara sahip olduğunu göstermiştir; ancak, çalışmanın bulguları ele alınması gereken bazı zorluklar olduğunu ortaya çıkarmıştır. Son olarak, eğitim ortamlarında oyunlaştırmanın etkinliğini artırmayı amaçlayan gelecekteki çalışmalar için pedagojik çıkarımlar ve öneriler sunulmuştur.